ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ (၅)

သာသနာျပဳၾကစုိ႔

စာဖတ္သူသည္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ စစ္စစ္ျဖစ္လုိပါက ေဖာ္ျပပါ ေထရ၀ါဒ၏ သြန္သင္ ညႊန္ျပခ်က္မ်ားကုိ ကိုယ္တုိင္ လက္ခံ က်င့္သံုးလုိက္နာၿပီး အျခားေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မ်ားကုိလည္း လက္ခံ က်င့္သံုး လုိက္နာေစရန္ ႀကိဳးပမ္း အားထုတ္ သာသနာျပဳ သင့္ပါေၾကာင္း တုိက္တြန္းလုိက္ ရပါသည္။

• (၁) ေထရ၀ါဒသည္ အရွင္မဟာကႆပ အစရွိေသာ ပထမ သဂၤါယနာတင္ ေထရ္ အရွင္မ်ားမွ ဆ႒သဂၤါယနာတင္ ေထရ္အရွင္မ်ားအထိ မေထရ္ အဆက္ဆက္တုိ႔ လက္ခံက်င့္သံုးလာေသာ ၀ါဒျဖစ္သည္။
  

• (၂) ေထရ၀ါဒသည္ ထြက္ရပ္ေပါက္၊ သိဒၶိေပါက္၊ တန္ခုိးရွင္ ဖန္ဆင္းရွင္၊ အင္းအုိင္ ဓားလွံလက္ဖဲြ႕၊ ဓာတ္႐ုိက္ ဓာတ္ဆင္၊ ေဆး၀ါး၊ ယၾတာ၊ ဂါထာမႏၱာန္မ်ားျဖင့္ အေျချပဳေသာ တႏၱရမႏၱရ၀ါဒ တုိ႔ကုိ အားမေပး။
  

• (၃) ေထရ၀ါဒသည္ သတၱ၀ါတုိင္း မိမိတုိ႔ ရရွိခံစားေသာ ေကာင္းက်ိဳး ဆုိးျပစ္မ်ားကုိ မိမိတို႔ကုိယ္တုိင္ ျပဳလုပ္ေသာ ကံတရားမ်ား၏ စီမံမႈ အက်ိဳးရလဒ္ မ်ားရရွိရန္ ဘုရားရွင္ က ျပဳလုပ္ေပးျခင္း၊ တာ၀န္ယူျခင္း မရွိဘဲ ေကာင္းက်ိဳး ရရွိႏုိင္ေစရန္ ႏွင့္ ေနာက္ဆံုး ဒုကၡခပ္သိမ္း ေအးၿငိမ္းရာ အထိ ခ်မ္းသာသုခ ရရွိရန္ နည္းေပးလမ္းျပသာ ျပဳေပးသည္။
  

• (၄) ေထရ၀ါဒသည္ ရုပ္နာမ္ႏွင့္ ခႏၶာတုိ႔၏ ေၾကာင္းက်ိဳးျဖစ္စဥ္ကုိ ေဖာ္ျပေသာ ေခတ္အဆက္ဆက္ အၿမဲ မွန္ကန္ တိက်ေသာ အဘိဓမၼာ တရားေတာ္ျဖင့္ ရပ္တည္သည္။
  

• (၅) ေထရ၀ါဒသည္ ၾသကာသ ေလာကျဖစ္ေသာ ၃၁ ဘံုတည္ရွိသည္ကုိ ေဖာ္ထုတ္ၿပီး ထုိ ၃၁ ဘံု၌ ျဖစ္ရန္ အေၾကာင္းတရားမ်ား၊ ၃၁ ဘံုမွ လြတ္ေျမာက္ရန္ နည္းလမ္းမ်ား ကုိ ညႊန္ျပသည္။
  

• (၆) ေထရ၀ါဒသည္ ၀ိပႆနာ၏ အေျခခံျဖစ္ေသာ သမထလမ္းစဥ္ႏွင့္ ေလာကမွ လြတ္ေျမာက္ေရး ၀ိပႆနာ လမ္းစဥ္တုိ႔ကုိ အခုိင္အမာ ခ်မွတ္၍ ေ၀ေနယ် သတၱ၀ါတုိ႔အား ဘ၀သံသရာ မွ လြတ္ေျမာက္ေရး ဦးတည္သည္။
  

• (၇) ေထရ၀ါဒသည္ ဓာတ္ေတာ္ ေမြေတာ္၊ ေစတီပုထုိး၊ ရုပ္ပြားဆင္းတု ေတာ္မ်ားကုိ ဗုဒၶဘုရားရွင္၏ ေက်းဇူးေတာ္ ဂုဏ္ေတာ္တုိ႔ကုိ အာရံုျပဳ၍ ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ရာ အျဖစ္ ခြင့္ျပဳသည္။
  

• (၈) ေထရ၀ါဒသည္ ဂဂၤါ၀ါဠဳ သဲစုမက ဘုရားရွင္မ်ား ပြင့္ထြန္း ေပၚေပါက္ခဲ့ေၾကာင္း ေဟာၾကား၍ သတၱ၀ါတုိင္း မိမိတုိ႔ ကိုယ္တုိင္ ဘုရားအျဖစ္ ေရာက္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ခြင့္ ရွိေၾကာင္း ဘုရား ျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း အခြင့္အေရးေပးသည္။

ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ (၁)
ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ (၂)
ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ (၃)
ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ (၄)

( ဓမၼ၀ီရဂ်ာနယ္၊ အတဲြ(၁၃)၊ အမွတ္(၅)၊ ပထမေက်ာ္ ဦးစံသင္းလႈိင္ ၏ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာစစ္စစ္၊ ၂၁-၁၀-၂၀၀၈ )

ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ (၄)

ပ႒ာန္း(၂၄)ပစၥည္း အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆုိခ်က္သည္ ၿပီးခဲ့သည့္ အခမ္းအနား တစ္ခု၏ ဖိတ္စာေနာက္ေက်ာတြင္ ေဖာ္ျပထားခ်က္မွ ထုတ္ႏုတ္ခ်က္ ျဖစ္ပါသည္။ အဆုိပါ အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆုိခ်က္မ်ားသည္ ေဖာ္ျပပါ ပ႒ာန္းပစၥည္းမ်ားက ထုိအဓိပၸာယ္မ်ားကုိ မျပဆုိႏုိင္သျဖင့္ လံုး၀ မွားယြင္းမ်ားသာ ျဖစ္ပါသည္။ ယင္းမွားယြင္းမႈသည္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ၀င္၏ အထြတ္အထိပ္ ပ႒ာန္း တရားေတာ္ႀကီးကုိ ေစာ္ကားရာ ေရာက္သည့္အျပင္ ဘာသာေရး သေရာ္မႈအျဖစ္ မွတ္ယူသြား ႏုိင္ပါသည္။ အဓမၼကုိ ဓမၼအျဖစ္ ဖန္တီးထားသျဖင့္ ႀကီးေလးေသာ ဘာသာေရးျပစ္မႈကုိ က်ဴးလြန္ရာ ေရာက္ပါသည္။ ထုိအဓိပၸာယ္မ်ားကုိ အမွန္ဟု လက္ခံထားသူမ်ား ရွိပါက ၄င္းတုိ႔၏ ဘာသာေရး အသိအျမင္ကုိ အမွားနယ္သုိ႔ ပုိ႔ေဆာင္ေပးရာ ေရာက္ၿပီး အဆင့္ဆင့္ အမွားသံသရာလည္ကာ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ အစစ္အမွန္ကုိ ညစ္ႏြမ္း ေမွးမွိန္ ေပ်ာက္ကြယ္ ေစႏုိင္သျဖင့္ အထူး သတိမူ အပ္ပါသည္။ မက်ဴးလြန္မိေအာင္ ေရွာင္ရွားသင့္သည့္ အမွားမ်ား ျဖစ္ပါသည္။

လူေသလွ်င္ အိမ္မွာ (၇)ရက္ ေနသည္ဟူေသာ ယူဆခ်က္ကား ဗုဒၶဘာသာ၀င္ (၉၀)ရာခုိင္ႏႈန္းက လက္ခံထားေသာ ယူဆခ်က္ျဖစ္သည္ ဆုိလွ်င္ မွားအံ့မထင္၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ (၉၀)ရာခိုင္ႏႈန္း တုိ႔သည္လည္း ဗုဒၶဘာသာတရားေတာ္၏ အဆံုးအမ၊ အႏွစ္သာရကုိ နားမလည္ ၾကသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္ ဆုိလွ်င္လည္း လြန္အံ့မယ္မထင္ပါ။ လူေသလွ်င္ (၀ါ) သတၱ၀ါေသလွ်င္ ေသာတာပန္ (အရိယာ) အဆင့္ မေရာက္ေသးေသာ ဘ၀အျပည့္ရွိသူ ျဖစ္ပါက ေဒ၀ (နတ္ျဗဟၼာ) ဘ၀၊ မႏုႆ (လူ) ဘ၀၊ နိရယ (ငရဲ) ဘ၀၊ ေပတ (ၿပိတၱာသရဲ တေစၦ) ဘ၀၊ တိရစၦာန (တိရစၦာန္)ဘ၀ ဟူေသာ ဘ၀(၅)မ်ိဳးတြင္ တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးသုိ႔ ေသၿပီးခ်က္ခ်င္း နာရီ မိနစ္ စကၠန္႔ မျခား ေရာက္ရွိသြားပါသည္။ ေပတ (ၿပိတၱာ သရဲတေစၦ) ျဖစ္ပါမူ အိမ္ႏွင့္ အိမ္၀န္းက်င္တြင္ က်င္လည္ႏုိင္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ (၇)ရက္ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မည္။ တစ္လ ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္မည္။ တစ္မိနစ္လည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မည္။ ဤသည္မွာ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶတရားေတာ္၏ သြန္သင္ ညႊန္ျပခ်က္ ျဖစ္ပါသည္။ အကယ္၍

လူေသတုိင္း အိမ္မွာ (၇)ရက္ေနသည္ ဟုယူဆလွ်င္ လူေသတုိင္း ေပတ (ၿပိတၱာ သရဲတေစၦ) ျဖစ္သည္ဟု လက္ခံရာ ေရာက္ပါသည္။ ထုိသုိ႔ လက္ခံလွ်င္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာတရားေတာ္ႏွင့္ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ ဆန္႔က်င္သျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ အစစ္မဟုတ္ပါ။ (၀ါ) ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ စစ္စစ္ မျဖစ္ႏုိင္ပါ။

( ဓမၼ၀ီရဂ်ာနယ္၊ အတဲြ(၁၃)၊ အမွတ္(၅)၊ ပထမေက်ာ္ ဦးစံသင္းလႈိင္ ၏ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာစစ္စစ္၊ ၂၁-၁၀-၂၀၀၈ )
( ဆက္လက္ေရးသား ေဖာ္ျပပါမည္။ )

ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ (၃)

အေနကဇာ တင္ျခင္းဆုိသည္မွာ ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္မ်ားက မိမိတုိ႔ ကုိးကြယ္မည့္ ႐ုပ္ပြားဆင္းတု ေစတီပုထုိးမ်ားကုိ ဗုဒၶတရားေတာ္ မ်ားမွ အမြန္အစ အထြတ္အျမတ္ တရားေတာ္ အခ်ိဳ႕ကုိ ထုတ္ႏုတ္ ရြတ္ဆုိပူေဇာ္ၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဘယ္ေန႔ ဘယ္ရက္က စတင္ကုိးကြယ္သည္ဟု အသိအမွတ္ျပဳ မွတ္တမ္းသေဘာ ဘာသာေရး အထိမ္းအမွတ္ အခမ္အနား တစ္ခု အျဖစ္ ေဆာင္ရါက္ ၾကျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္မ်ားက ရြတ္ဆုိ ေပးလုိက္သည့္အတြက္ ဘုရား ျဖစ္သြားသည္။ သိဒၶိ တက္သြားသည္ဟု မယူဆသင့္ပါ။ ထုိသုိ႔ ယူဆပါက ဘုရားေအာက္ နိမ့္က်ေသာ သံဃာေတာ္မ်ားက ဘုရားကုိ ျမႇင့္တင္ေပးသည္၊ ဘုရား ျဖစ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးသည္ဟု အဓိပၸာယ္ ရသျဖင့္ ယုတိၱရွိမည္ မဟုတ္ပါ။ အသက္သြင္းသည္ဟု ယူဆလွ်င္ကား ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶတရားေတာ္ အရ တကယ္မရွိေသာ အသက္၊ အတၱ၊ လိပ္ျပာ၊ ၀ိညာဥ္ ေကာင္ကုိ လက္ခံသျဖင့္ အလြန္အဆင့္နိမ့္ေသာ ဘာသာ၀င္ တစ္ေယာက္၊ မိစၦာဒိ႒ိနယ္သုိ႔ ခ်င္းနင္း ၀င္ေရာက္သူ တစ္ေယာက္အျဖစ္ က်ေရာက္သြား ေပလိမ့္မည္။ အေနကဇာတင္ ကိစၥတြင္ စြမ္းႏုိင္လွ်င္ လူပုဂၢိဳလ္မ်းပင္ ရြတ္ဆုိ ပူေဇာ္ႏုိင္ၾကပါသည္။ ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္မ်ားအား ပင့္ဖိတ္ ေဆာင္ရြက္ျခင္း အားျဖင့္ ဒါနမႈ၊ သီလမႈ၊ ဘာ၀နာမႈ၊ ဗုဒၶပူဇာ၊ ဓမၼပူဇာ၊ သံဃပူဇာ စံုေအာင္ ျပဳလုပ္ႏုိင္သျဖင့္ ပုိ၍ အက်ိဳးႀကီးႏုိင္ေၾကာင္း လက္ခံၾကရပါမည္။

ေက်ာက္ဆင္းတုကုိ အိမ္မွာ ကုိးကြယ္လွ်င္ ထိခုိက္တတ္သည္ ဟူေသာ ယူဆခ်က္မွာ ဗုဒၶဘာသာ ၀င္တုိ႔၏ ဘာသာေရး ကုိးကြယ္မႈ အေပၚ ယုန္ထင္ ေၾကာင္ထင္ျဖစ္ေအာင္ ဘာသာေရး တစ္ပုိင္း ေၾကာင္ပုဂၢိဳလ္တုိ႔၏ တတ္ေရာက္ကား ဆရာႀကီး လုပ္ရာမွ ေပၚေပါက္လာေသာ အယူအဆ ျဖစ္ပါသည္။ ကုိးကြယ္မႈသည္ ေကာင္းက်ိဳးရသည့္ လုပ္ငန္းျဖစ္ရကား မိမိတုိ႔ ကုိးကြယ္သည့္ ေက်ာက္ဆင္းတုက မိမိတုိ႔ကုိ ဆုိးက်ိဳး ေပးသည္ဆုိလွ်င္ ယုတိၱမတန္ရာ၊ ေက်ာက္ဆင္းတု ျဖစ္ေစ၊ ေၾကးဆင္းတု ျဖစ္ေစ၊ သစ္သား ဆင္းတုျဖစ္ေစ ကုိးကြယ္သူ၏ အာ႐ံုျပဳႏုိင္မႈ ပံုေဖာ္ႏုိင္မႈ ပညာအဆင့္အတန္းအေပၚ မူတည္၍ ေကာင္းက်ိဳးရမႈ ကြာျခားမည္ ျဖစ္ပါသည္။

သက္ေတာ္ထင္ရွား ျမတ္ဘုရား၌ လည္းေကာင္း၊ ပရိနိဗၺာန္စံ ၀င္ၿပီး ဘုရား (႐ုပ္ပြားဆင္းတု ေစတီပုထုိး) ၌ စိတ္ထားတူလွ်င္ အက်ိဳးေပး တူသည္ ဟူ၍သာ က်န္းဂန္၀ည ဆုိပါသည္။ ဘုရားကုိးကြယ္ရာ၌ ပံုေတာ္သည္ အဓိကမဟုတ္ဘဲ ေက်းဇူးေတာ္၊ ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကသာ အဓိက ျဖစ္ပါသည္။ ထုလုပ္သူမ်ားက နည္းစနစ္တက်၊ ပံုစံတက်ျဖစ္ေအာင္ မစြမ္ေဆာင္ႏိုင္လွ်င္ ကုိးကြယ္သူမ်ားမွာ အၾကည္ညိဳ ပ်က္ဖြယ္၊ အျပစ္ရဖြယ္ ရွိပါသည္။ ဘုရားစစ္ ဘုရားမွန္ကုိ ႐ုပ္ပြား ဆင္းတုေတာ္မ်ားက ကြယ္ေနေၾကာင္း၊ တရားစစ္ တရားမွန္ကုိ က်မ္းစာအုပ္မ်ားက ကြယ္ေနေၾကာင္း၊ သံဃာစစ္ သံဃာမွန္မ်ားကုိ ဘုန္းႀကီးမ်ားက ကြယ္ေနေၾကာင္း အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ ဆရာေတာ္ႀကီး ေဟာေျပာ ေရးသားခ်က္မ်ားကုိ ၾကားနာ မွတ္သား ရဖူးပါသည္။ လူအမ်ားစုသည္ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာျမတ္ သံုးပါး၊ ဂုဏ္ေတာ္ကုိ အာ႐ံုမျပဳႏုိင္ဘဲ ႐ုပ္ပြား ဆင္းတု ေစတီပုထုိး၊ က်မ္းစာအုပ္၊ ဘုန္ႀကီးမ်ားေလာက္သာ အာ႐ံုေရာက္ တတ္သျဖင့္ ဂုဏ္ေတာ္အထိ အာ႐ံုျပဳဖုိ႔ လုိေၾကာင္း သြန္သင္ဆံုးမ လုိရင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ အမရပူရ မဟာဂႏၶာ႐ံု ေက်ာင္းတုိက္တြင္ ေက်ာင္းအေဆာက္အအံု မ်ားစြာရွိေသာ္လည္း ေစတီေတာ္ တစ္ဆူႏွင့္ ႐ုပ္ပြား ဆင္းတုေတာ္ ကိန္း၀ပ္စံပယ္ရာ ဂႏၶကုဋိတိုက္ တစ္လံုးသာ ဘုရားပူေဇာ္ရာ အျဖစ္ ထားရွိပါသည္။ အျခား မည္သည့္ အေဆာက္အအံု၌မွ် ရုပ္ပြား ဆင္းတုေတာ္မ်ားကုိ ပူေဇာ္ထားျခင္း မရွိပါ။ ထုိသုိ႔ ပူေဇာ္ျခင္းမ်ိဳးကုိ တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ တားျမစ္ ထားပါသည္။ ေနရာတကာ ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ မ်ားထားရွိၿပီး ထင္သလုိ ေနပါက အဂါရ၀ ျဖစ္ေစသည္ဟု ဆုိပါသည္။

( ဓမၼ၀ီရဂ်ာနယ္၊ အတဲြ(၁၃)၊ အမွတ္(၅)၊ ပထမေက်ာ္ ဦးစံသင္းလႈိင္ ၏ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာစစ္စစ္၊ ၂၁-၁၀-၂၀၀၈ )
( ဆက္လက္ေရးသား ေဖာ္ျပပါမည္။ )

ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ (၂)

ဗုဒၶဘာသာသည္ ေထရ၀ါဒ၊ မဟာယာန ဟူ၍ ႏွစ္မ်ဳိးရွိရာ ယေန႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔ လက္ခံက်င့္သံုးေနေသာ ဗုဒၶဘာသာ သည္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ပါသည္။ မိမိတုိ႔ လက္ထက္မွ ဘုိးဘြားအစဥ္အဆက္ ယံၾကည္ လက္ခံ ကုိးကြယ္လာေသာ ဗုဒၶဘာသာကုိ ဆုိလုိျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ သဂၤါယနာ (၆)တန္အနက္ ေနာက္ဆံုး ဆ႒သဂၤါယနာ တင္ပဲြႀကီးကုိ ေကာဇာႏွစ္ ၁၃၁၆ ခုႏွစ္၊ ကဆုန္လျပည့္ေက်ာ္ မွစ၍ ေကာဇာႏွစ္ ၁၃၁၈ ခုႏွစ္၊ ကဆုန္လျပည့္ေန႔အထိ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ သီရိမဂၤလာ ကမၻာေအး ကုန္းေျမတြင္ ျမန္မာ၊ ထုိင္း၊ ကေမၻာဒီးယား၊ လာအုိ၊ သီရိလကၤာ ဟူေသာ ေထရ၀ါဒ (၅)ႏုိင္ငံ ပူးေပါင္း ညီညြတ္မႈျဖင့္ ဆင္ႏႊဲခဲ့ၾက ပါသည္။

ထုိဆ႒မသဂၤါယနာ ပဲြႀကီးက အညီအညြတ္ သေဘာတူ အတည္ျပဳခဲ့ေသာ ပိဋကတ္ က်မ္းစာမ်ားအရ လက္ခံက်င့္သံုးေသာ ဘာသာသည္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ပါသည္။ ထုိ႔ထက္ က်ယ္ျပန္႔စြာ ဆုိရေသာ ပထမသဂၤါယနာ တြင္ အရွင္မဟာကႆပ အစရွိေသာ ေထရ္အရွင္မ်ားမွ ဆ႒သဂၤါယနာတြင္ အရွင္ ေရ၀တ (ေညာင္ရမ္းဆရာေတာ္) အစရွိေသာ ေထရ္ရွင္ အဆက္ဆက္ တုိ႔ မပ်က္ ထာ၀ရလက္ဆင့္ကမ္း လာၾက၍ လက္ခံ က်င့္သံုးလ်က္ရွိေသာ ဘာသာသည္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ပါသည္။ ယေန႔ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ပရိယတၱိ စာသင္တုိက္ႀကီးမ်ား၊ ပဋိပတၱိ ရိပ္သာႀကီးမ်ား ေရွ႕တန္းမွေန၍ တရားဓမၼမ်ား ပုိ႔ခ် သင္ယူျခင္း၊ ေဟာေျပာ ျပသျခင္း၊ က်င့္ႀကံအားထုတ္ျခင္း တုိ႔သည္ ထုိမေထရ္ အဆက္ဆက္တုိ႔ လက္ခံ က်င့္သံုးလာေသာ မူအတုိင္း ေဆာင္ရြက္ေနျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာ အမည္ခံ၍ ထုိမူႏွင့္ ကိုက္ညီမႈမရွိေသာ ထုိမူမွ ေသြဖီေသာ ေဆာင္ရြက္မႈ မွန္သမွ်ကုိ သံဃာ့အဖဲြ႕အစည္း အဆင့္ဆင့္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေတာ္က လက္မခံပါ။ ထုိ႔ေၾကာင့္လည္း ၁၉၈၀ ျပည့္ႏွစ္ သံဃာ့အဖဲြ႕အစည္း အဆင့္ဆင့္ စတင္ေပၚေပါက္ လာခဲ့သည့္ ကာလ၀န္းက်င္က ေက်ာက္သေဘၤာ၀ါဒ၊ ေက်ာက္ပံု၀ါဒ၊ သမၼာဒိ႒ိ သုေသန၀ါဒ၊ ရွင္ဥကၠ႒ ၏ လူေသလူျဖစ္ ၀ါဒ စေသာ ေထရ၀ါဒႏွင့္ ကိုက္ညီမႈ မရွိသည့္ ေထရ၀ါဒမွ ေသြဖီေသာ ၀ါဒမ်ားကုိ အဓမၼ၀ါဒမ်ား အျဖစ္ သတ္မွတ္ၿပီး သုတ္သင္ ရွင္းလင္း ႏွိပ္ကြပ္ခဲ့ၾက ရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

မမွားသင့္ေသာ အမွားမ်ား

ေမာဟ မကင္းသူတုိင္း မွားေလ့ရွိေသာ အမွားမ်ားတြင္ ဘာသာေရးအမွားသည္ မွားယြင္းသူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္၊ တစ္ခဏကာလသာ ဆုိးက်ိဳးေပးသည္ မဟုတ္ဘဲ ထုိဘာသာႏွင့္ သက္ဆုိင္သူတုိင္း ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး ဆုိးက်ိဳးေပးတတ္ၿပီး ထုိဘာသာမ်ားကုိ ညစ္ႏြမ္းေအာင္၊ ပ်က္စီးေအာင္၊ ကြယ္ေပ်ာက္ေအာင္ ျပဳရာလည္း ေရာက္ပါသည္။ အခ်ိဳ႕ေသာ အမွားသည္ အလြန္အေရး မႀကီးလွဟု ဆုိႏုိင္ေသာ္လည္း အခ်ိဳ႕မွာမူကား အလြန္အေရးႀကီး သျဖင့္ မမွားသင့္ေသာ အမွားဟု ဆုိရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ထုိမမွားသင့္ေသာ အမွားအခ်ိဳ႕ကုိ ထုတ္ႏုတ္ေဖာ္ျပရလွ်င္ -

• ဗုဒၶါဘိေသက ဘုရားအေနကဇာ တင္ျခင္းကုိ ဘုရား အသက္သြင္းသည္ဟု ဆုိျခင္း။
• ေက်ာက္ဆင္းတုကုိ အိမ္မွာ ကုိးကြယ္လွ်င္ ထိခိုက္သည္ဟု ဆုိျခင္း။
• ေဟတုပစၥေယာ - အကုသုိလ္ကင္း၍ ကုသုိလ္ႏွင့္ ယွဥ္တဲြရပါေစသား၊ အာရမၼဏ ပစၥေယာ - မ်က္စိႏွင့္ နားသည္ နိဗၺာန္သုိ႔ မ်က္ေမွာက္ျပဳ ရပါေစသား၊ အဓိပတိ ပစၥေယာ - ရုပ္နာမ္ ႏွစ္ပါးကုိ ေစာင့္ေရွာက္ ထိန္းသိမ္း ႏုိင္ရပါေစသား စသည္ျဖင့္ ပ႒ာန္း (၂၄)ပစၥည္း အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆုိျခင္း။
• လူေသလွ်င္ အိမ္မွာ (၇)ရက္ ေနသည္ဟု ယူဆ ေျပာဆုိ သပိတ္သြတ္ျခင္း ။
  

( ဓမၼ၀ီရဂ်ာနယ္၊ အတဲြ(၁၃)၊ အမွတ္(၅)၊ ပထမေက်ာ္ ဦးစံသင္းလႈိင္ ၏ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာစစ္စစ္၊ ၂၁-၁၀-၂၀၀၈ )
( ဆက္လက္ေရးသား ေဖာ္ျပပါမည္။ )

ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ (၁)

ဘာသာအယူ၀ါဒ လက္ခံ က်င့္သံုးမႈသည္ ႐ုိး႐ုိးသားသား အမွန္အတိုင္း ေျပာရလွ်င္ ေမြးရာပါ (မိ႐ုိးဖလာ) လက္ခံက်င့္သံုးမႈက မ်ားသည္ဟု ဆုိႏုိင္ပါသည္။ ဗုဒၶဘာသာ မိဘႏွစ္ပါးက ေမြးဖြားလွ်င္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျဖစ္တတ္ၿပီး၊ ခရစ္ယာန္ ဘာသာ မိဘႏွစ္ပါးက ေမြးဖြားလွ်င္ ခရစ္ယာန္ ဘာသာ ျဖစ္တတ္ပါသည္။ ဘာသာေရး အျမင္တြင္ ယံုၾကည္မႈကုိ အေျခခံေလ့ရွိၾကၿပီး အမွားအမွန္ကုိ ေ၀ဖန္ ဆန္းစစ္႐ႈျမင္သည့္ အေလ့ အလြန္နည္းသည္ကုိ ေတြ႕ရပါသည္။

အမွားအမွန္ကုိ ေ၀ဖန္ခဲြျခား သိျမင္ရန္ ဆုိသည္မွာလည္း ေမြးရာပါ ပဋိသေႏၶ ပညာပါရွိမႈႏွင့္ ေလ့လာဆည္းပူး အပ္ေသာ ပ၀တၱိပညာ ရွိမႈလုိအပ္ပါသည္။ ပညာအရာ ဧတဒဂ္ရ အရွင္ သာရိပုတၱရာ အေလာင္း ဥပတိႆ ကဲ့သုိ႔ အထြတ္အထိပ္ ပဋိသေႏၶ ပညာအခံရွိၿပီး ပစၦိမ ဘ၀ိက (ေနာက္ဆံုးဘ၀ရွိသူ၊ ဘ၀ဇာတ္ ျပတ္စဲမည့္သူ) ဥာဏ္ပညာ ႀကီးမားသူည္ပင္ မိ႐ုိးဖလာ ေမြးရာပါ ကုိးကြယ္မႈအရ သိဥၥည္း ဆရာႀကီး၏ အယူ၀ါဒ အမွားေနာက္သုိ႔ လုိက္ပါမိေသးရကား အစဲြအလန္းကုိ လြယ္လြယ္ကူကူျဖင့္ စြန္႔လႊတ္႐ုိး ထံုးစံမရွိ ဆုိေသာ အခ်က္ကုိ အထူး သတိမူအပ္ပါသည္။

ေမြးရာပါ ပဋိသေႏၶပညာ ကုိယ္ပုိင္ဥာဏ္ရွိသူ၊ အစဥ္မျပတ္ အသိပညာ ရွာမွီးေနသူ၊ ဘာသာေရး ေလ့လာလုိုက္စားသူ အခ်ိဳ႕သာ မိမိ ေလ့လာ ရွာေဖြ ေတြ႕ရွိမႈအေပၚ အေျခခံ၍ အမွားအမွန္ကုိ ေ၀ဖန္ ဆန္းစစ္ၿပီး မိမိယူထားေသာ ဘာသာအယူ၀ါဒ အမွားကုိ စြန္႔လႊတ္ကာ ဘာသာအယူ၀ါဒ အမွန္ကုိ လက္ခံ ေျပာင္းလဲက်င့္သံုး တတ္ပါသည္။ စား၀တ္ေနေရး ေၾကာင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေဒသ အေျခအေနႏွင့္ လူမႈေရး သိမ္းသြင္းမႈ အရ မလြန္ဆန္ ႏုိင္ျခင္းေၾကာင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေဘးအႏၱရာယ္ေၾကာင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း လက္ရွိ ခံယူရရွိထားေသာ ဘာသာအယူ၀ါဒ၌ ရပ္တည္ေနၾကသူမ်ား၊ အျခားဘာသာ အယူ၀ါဒသုိ႔ ကူးေျပာင္း သြားၾကသူမ်ားလည္း မျဖစ္မေန ရွိတတ္ၾကပါသည္။

စာေရးသူ (ပထမေက်ာ္ ဦးစံသင္းလႈိင္) အေနျဖင့္ မည္သည့္ဘာသာကုိမွ် မွားသည္ မွန္သည္ ေ၀ဖန္ ေျပာဆုိျခင္း မျပဳလုိပါ။ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ လက္ရွိ က်င့္သံုးေနေသာ ဘာသာေရးလြတ္လပ္စြာ ကုိးကြယ္ႏုိင္မႈ မူ၀ါဒအရ ေျပာလည္း မေျပာအပ္ပါ။ လူသားတုိ႔ကုိ ယဥ္ေက်းသိမ့္ေမြ႕ ေစေသာ သြန္သင္ ဆံုးမခ်က္မ်ား ဘာသာတုိင္းတြင္ ရွိသည္ ဆုိေသာ အခ်က္ကုိကား ပညာရွင္မ်ား လက္ခံ ထားၾကပါသည္။ စာေရးသူ (ပထမေက်ာ္ ဦးစံသင္းလႈိင္) ေျပာဆုိသည္ကား ဗုဒၶဘာသာ၀င္ တစ္ဦးသည္ မိမိခံယူထားသည့္ ဘာသာတရား၏ အဆံုးအမ အႏွစ္သာရကုိ သိရွိ လုိက္နာဖုိ႔ လုိအပ္သည္ ဆုိေသာ အခ်က္ျဖစ္ပါသည္။ သူမ်ားေယာင္လုိ႔ ေယာင္ အေမာင္ ေတာင္မွန္း ေျမာက္မွန္း မသိ မျဖစ္သင့္ေၾကာင္း အထူး သတိေပးလို ပါသည္။ မိမိခံယူထားေသာ ဘာသာအယူ၀ါဒ အေပၚ ခုိင္မာစြာရပ္တည္ၿပီး ဘာသာေရး အသိအျမင္ အစဥ္ရွင္သန္ ႏုိးၾကား တုိးတက္ေနေအာင္ ႀကိဳးပမ္း အားထုတ္ကာ မိမိဘာသာကုိ ထိန္းသိမ္း ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ ႏုိင္သူ၊ အမ်ိဳးဘာသာ သာသနာကုိ ခ်စ္စိတ္ရွိသူ ျဖစ္သင့္ပါသည္။

ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ

ဗုဒၶဘာသာဟု ဆုိေသာ္လည္း ဘာသာ၀င္ အေတာ္မ်ားမ်ားသည္ ဗုဒၶတရားေတာ္၏ အဆံုးအမ အဓိက ပဓာန အႏွစ္သာရတုိ႔ မသိရွိ ၾကပါ။ သိရွိေအာင္ ေလ့လာရေကာင္းမွန္း ပင္ မသိၾကပါ ေလာက၌ အမွားသည္ ႐ႈေထာင့္အမ်ိဳးမ်ိဳးအရ မ်ားစြာရွိပါသည္။ ႏုိင္ငံေရး၊ စစ္ေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ ဘာသာေရး စသည္ျဖင့္ မ်ားစြာ ရွိႏိုင္ပါသည္။ အခ်ိဳ႕ေသာ အမွားသည္ အေၾကာင္းအရာ အလုိက္ ရက္လ ႏွစ္ကာလ တစ္ဘ၀ စသည္ျဖင့္ ဆုိးက်ိဳးကို ေပးတတ္သည့္ သေဘာရွိေသာ္လည္း ဘာသာေရးအမွားကား သံသရာ တစ္ေလွ်ာက္ တစ္ေကာက္ေကာက္ လုိက္၍ မဆံုးႏိုင္ေအာင္၊ ကာလသတ္၍ မရေလာက္ေအာင္ ဆုိးက်ဳိးေပးတတ္သည့္ သေဘာရွိပါသည္။

( ဓမၼ၀ီရဂ်ာနယ္၊ အတဲြ(၁၃)၊ အမွတ္(၅)၊ ပထမေက်ာ္ ဦးစံသင္းလႈိင္ ၏ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာစစ္စစ္၊ ၂၁-၁၀၂၀၀၈။ )
( ဆက္လက္ေရးသား ေဖာ္ျပပါမည္။ )

ကမၻာ့ဘာသာအယူဝါဒမ်ား (၆)

ေရွးေဟာင္းဥေရာပ

ဦးခ်ိဳေတြနဲ႔ နတ္ဘုရားကုိေတာ့ ဆဲလ္တစ္ တုိ႔က ေျမဆီေျမၾသဇာ ေကာင္းေစဖုိ႔ ပူေဇာ္ပသၾက တာကုိ မၾကာခဏ ေတြ႕ရွိၾကရ ပါတယ္။ ေရတြင္းေတြ ေခ်ာင္းေတြမွာလည္း ဆဲလ္တစ္ တုိ႔ ယဇ္ပူေဇာ္ထားတဲ့ လူဦးေခါင္းျပတ္ေတြကုိ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေတြ႕ရပါေသးတယ္။ ခရစ္ယာန္ဘာသာက ဥေရာပေျမာက္ပုိင္းဆီ ေနာက္က်ၿပီးမွ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ထုိးေဖာက္ ၀င္ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ ဆဲလ္တစ္ ေတြနဲ႔ ဂ်ာမန္ေတြ လူမ်ိဳးခ်င္း ရင္းႏွီးေပါင္း စပ္ၾကရင္း သူတုိ႔ ကိုးကြယ္ၾကတဲ့ ဘာသာေတြဟာ သူတုိ႔ ေရွးေဟာင္း ေန႔စဥ္ လူေနမႈ ဘ၀ေတြမွာ တြယ္ကပ္ ေနပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သိေနၾကတဲ့ သူတုိ႔ရဲ႕ ကုိးကြယ္မႈ ေတြကုိလည္း မျပည့္စံုတဲ့ အေထာက္အထား အခ်ိဳ႕ကေနၿပီး ေကာက္ခ်က္ခဲ့ ၾကရတာပါ။ အထူးသျဖင့္ ေရွးေဟာင္း ေရာမ စာေရးဆရာေတြ မွတ္တမ္းတင္ခဲ့ တာေတြနဲ႔ တူးေဖာ္ေတြ႕ရွိတဲ့ ေရွးေဟာင္း ပစၥည္းေတြကုိသာ အားကုိးခဲ့ၾက ရတာျဖစ္ပါတယ္။ အေသးအဖဲြ အခ်က္အလက္ေလး ေတြကုိ စုစည္းၿပီး ေယဘုယ် ေကာက္ခ်က္ဆဲြ ယူခဲ့ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေဒသအႏွံ႔အျပားမွာ ေတြေနတဲ့ စနစ္တက် ေသေသသပ္သပ္ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ အျပင္ အိမ္ေထာင္ ပရိေဘာဂ ပစၥည္း အျပည့္အစံုပါ ထည့္ေပးထားတဲ့ ဂူသခၤ်ဳိင္းေတြကုိ ေတြ႕ရတာေၾကာင့္ ဆဲလ္တစ္တုိ႔ တမလြန္ ဘ၀ရွိတာကုိ ယံုၾကည္ၾကေၾကာင္း မွန္းဆႏုိင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အထြတ္အျမတ္ ထားတဲ့ေနရာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိလည္း အ၀င္လမ္း အတိအက်သတ္မွတ္ၿပီး တသီးတသန္႔ လုပ္ထားၾက တာေၾကာင့္ ေနာင္အခါ ခရစ္ယာန္ဘာသာ ေရာက္ရွိလာခ်ိန္မွာ ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းေတြ ေဆာက္လုပ္ဖုိ႔ အင္မတန္ အဆင္ေျပတဲ့ ေနရာေတြ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။

Druids ဆုိတဲ့ ဘာသာေရး ေခါင္းေဆာင္ေတြကုိ ဂႏၳ၀င္ စာေရးဆရာ အေျမာက္အျမားက ေဖာ္ျပခဲ့ေပမယ့္ သူတို႔ရဲ႕ ပညာ၊ သူတုိ႔ရဲ႕ လႊမ္းမုိးမႈေတြကေတာ့ မေသမခ်ာ မေရမရာ ျဖစ္ေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။ အၾကားအျမင္ ေမးျမန္းပဲြေတြ၊ ေပ်ာက္ေစဆရာေတြက စိတ္တန္ခုိးနဲ႔ ေဆး၀ါးကုသတာေတြနဲ႔ နကၡတၱေဗဒဆုိင္ရာ နကၡတ္ပဲြေတြမွာ သူတုိ႔ေတြက ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြ၊ ခံသမာဓိေတြ အျဖစ္နဲ႔ အဓိကအခန္းကေနၿပီး ပါ၀င္ခဲ့ပံု ရပါတယ္။

က်ဴတြန္ တုိ႔ရဲ႕ စစ္စြမ္းရည္၊ ခြန္အားစြမ္းပကားနဲ႔ ႐ုိးသားမႈေတြကုိ ေရာမ စာေရးဆရာ တက္ဆီတပ္စ္ က ခ်ီးမြမ္းခဲ့ပါတယ္။ က်ဴတြန္ တုိ႔က နတ္ဘုရား အေျမာက္အျမားကုိ ကုိးကြယ္ၾကသူေတြမုိ႔ ေရာမစာေရးဆရာက ၄င္းတုိ႔ရဲ႕ နတ္ဘုရား အခ်ိဳ႕ကုိ ေရာမ နတ္ဘုရားေတြနဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္ ေဖာ္ျပေလ့ ရွိပါတယ္။

ေအဒီ ၁၂၆၄ မွာ ကြယ္လြန္သြားတဲ့ အုိင္စလန္ က စေနာ္ရီ စတာလူဆင္ လုိ ေရွးေခတ္သူရဲေကာင္း ပံုျပင္ေတြကုိ ေရးသား မွတ္တမ္းတင္ခဲ့သူ ေၾကာင့္ ေနာ့စ္နတ္ဘုရားေတြ အေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သိရွိခြင့္ ရခဲ့ပါတယ္။ နတ္ဘုရားေတြကုိေတာ့ အုပ္စုႏွစ္ခု ခဲြျခား ထားပါတယ္။ ပထမအုပ္စုကေတာ့ ဆီဆာ (၀ါ) ႀကီးျမတ္တဲ့ နတ္ဘုရားေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒုတိယအုပ္စုကေတာ့ ဗနာ (၀ါ) အနိမ့္စား နတ္ေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ၄င္းတုိ႔ကေတာ့ လက္တုံ႕ျပန္တတ္တဲ့ နတ္ေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ တမလြန္ေလာက ကုိေတာ့ အုိဒင္ နတ္ဘုရားက စုိးမုိးတယ္လုိ႔ ၄င္းတုိ႔က ယံုၾကည္ခဲ့ၾက ပါတယ္။ မုိးနတ္ဘုရားေတာ္နဲ႔ ပေဟဠိဆန္တဲ့ မာယာသခင္လုိ ကီ နတ္တုိ႔က အီဆာ ႏြယ္၀င္ ႀကီးျမတ္တဲ့ နတ္ဘုရားေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ေျမဆီေစာင့္နတ္ ဖေရး ကေတာ့ ဗနာႏြယ္၀င္ အနိမ့္စား နတ္ျဖစ္ပါတယ္။ မည္သုိ႔ပင္ ျဖစ္ေစ နတ္ဘုရားေတြလည္း စုေတၾကရပါတယ္။ အခ်ိန္ေရာက္လာတဲ့အခါ ရာနာေရာ့စ္ မုန္တုိင္းႀကီး ဆင္လာၿပီး ကမၻာကုိ ပ်က္သုန္းေစ လိမ့္မယ္လုိ႔ ၄င္းတုိ႔က လက္ခံထားၾကပါတယ္။ အဲဒီကာလကိုေတာ့ နတ္ဘုရားေတြ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းၾကရမယ့္ ဆည္းဆာခ်ိန္အျဖစ္ ယံုၾကည္ခဲ့ၾက ပါတယ္။

Debbie Gill ၏ Religions of the World

(ယခု တင္ျပမႈသည္ အက်ဥ္းမွ်ကိုသာ ေဖာ္ျပႏုိင္ခဲ့တဲ့အတြက္ တကူးတက လာဖတ္သူမ်ားအား ေက်နပ္မႈ ရရွိေစမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ယံုၾကည္ ပါတယ္။ ကမၻာ့ဘာသာ အယူ၀ါဒမ်ားႏွင့္ ဆက္ႏြယ္၍ ဘာသာႀကီး တစ္ခုခ်င္းစီ၏ သမုိင္းေၾကာင္း မ်ားကုိလည္း အလ်ဥ္းသင့္ သလုိ ေဖာ္ျပေပးသြားပါဦးမည္။ အားနည္းမႈ၊ မွားယြင္းမႈမ်ား ေတြ႕ရွိ ပါကလည္း မခၽြင္းမခ်န္ ေ၀ဖန္အႀကံျပဳႏုိင္ ပါတယ္။ စာဖိတ္မိတ္ေဆြမ်ား ကုိ အစဥ္႐ုိေသလ်က္ပါ။ ဆုရည္ )

ကမၻာ့ဘာသာအယူဝါဒမ်ား (၅)

ဂရိႏွင့္ ေရာမ

ေရွးေဟာင္းဂရိတုိ႔ရဲ႕ နတ္ဘုရားေတြကေတာ့ လူပံုပန္းသ႑ာန္ ေတြျဖစ္ေပမယ့္ ထာ၀ရ တည္ၿမဲေနၾကၿပီး အနိစၥတရားက ကင္းလြတ္ေနၾက သူေတြျဖစ္ပါတယ္။ ၀တ္ျပဳ ဆုေတာင္း၍ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အၾကားအျမင္ အားျဖင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အတိတ္နိမိတ္ ပံုရိပ္မ်ားျဖင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ယဇ္ပူေဇာ္ျခင္းျဖင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း ဂရိတို႔က ၄င္းနတ္ဘုရားမ်ားနဲ႔ ဆက္သြယ္မႈ ျပဳခဲ့ၾကပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ရံ မွာလည္း နာမ္ကိန္းရွင္က တစ္ဆင့္ ဒါမွမဟုတ္ ေဗဒင္ဆရာက ေနၿပီး နတ္ဘုရားေတြက ျမြတ္ဟေလ့ရွိခဲ့ပါတယ္။ နာမ္ကိန္းရွင္ေတြနဲ႔ ေဆြးေႏြးတုိင္ပင္ ေစဖုိ႔အတြက္ သီးသန္႔ နတ္ဘုရားေက်ာင္း ေတာ္ႀကီးေတြကုိ ေရွးေဟာင္းဂရိတုိ႔ တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒယ္လ္ဖီ ကနတ္ဘုရားေက်ာင္း ေတြဆုိရင္ နတ္ဘုရားမအတြက္ ေဆာက္လုပ္ခဲ့တဲ့ ဧရာမ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အေသသပ္ဆံုး ဒုိရစ္ ဗိသုကာ လက္ရာအျဖစ္ ရပ္တည္ႏုိင္တဲ့အထိ အႏုပညာ လက္ရာေျမာက္တဲ့ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီး ျဖစ္ပါတယ္။

ေရွးေဟာင္းေရာမတုိ႔ရဲ႕ ဘာသာကေတာ့ အိမ္ေထာင္စုလုိက္ စဲြလန္းကုိးကြယ္မႈေတြ ဘုိးေဘးစဥ္ဆက္ကုိ ပူေဇာ္ကန္ေတာ့တာ ေတြနဲ႔ စုိက္ပ်ိဳးသီးႏွံအထြက္ ေကာင္းေစဖုိ႔ ပူေဇာ္ပသတဲ့ နတ္ေတြေကာ မ်ိဳးဆက္ျပန္႔ပြားေစဖုိ႔ နတ္ေတြပါ ေရာေႏွာေနပါတယ္။ တစ္ခါ ဂရိတို႔ရဲ႕ တုိက္ခိုက္သိမ္းပုိက္ ၿပီးခ်ိန္မွာ ၄င္းတုိ႔ ယံုၾကည္ကုိးကြယ္မႈထဲ ဂရိတုိ႔ရဲ႕ နတ္ဘုရားေတြကုိ လုိက္ေလ်ာညီေထြစြာ ထည့္သြင္း ေပါင္းစပ္လုိက္ၾကၿပီး ေရွးေဟာင္း ေရာမယဥ္ေက်းမႈကုိ တုိးပြားေစခဲ့ ၾကပါတယ္။

ေအဒီ ၉၀ ခန္႔မွာေတာ့ ေရာမတို႔ရဲ႕ ကိုးကြယ္မႈ ျမင့္တက္လာခဲ့ ပါတယ္။ အဓိကအားျဖင့္ေတာ့ ႏြားသုိးကုိ သတ္ျဖတ္ ပူေဇာ္ၾကတာပါ။ ေရွးေဟာင္းပစၥည္း တူးေဖာ္ေတြ႕ရွိမႈေတြမွာ ၄င္းဓေလ့ကုိ အမ်ားအျပား ေတြ႕ၾကရပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ နကၡတၱေဗဒ ဆုိင္ရာ ေဟာစာတမ္းေတြကုိ ရရွိခဲ့ၾကတဲ့ အျပင္ ၀ိညာဥ္လြတ္ေျမာက္ေရး အတြက္ ၾကယ္တာရာေတြဆီ ခရီးႏွင္တဲ့ ၾကယ္တာရာပံု ကားခ်ပ္ေတြကုိလည္း ေတြ႕ခဲ့ၾကရ ပါတယ္။ မိမိဘာသာ၀င္ တုိးပြားေစဖုိ႔အတြက္ ေရာမစစ္တပ္ႀကီးက လူသစ္ အမ်ားအျပား စုေဆာင္းထည့္သြင္း ေပးခဲ့ပါတယ္။ ၄င္း ဘာသာေရး ဘုရားေက်ာင္းေတြကုိ ဟတ္ဒရိန္း တံတုိင္းနဲ႔ အီဂ်စ္ႏုိင္ငံ အလက္ဇျႏၵီးယား တုိ႔မွာ ေတြ႕ျမင္ႏုိင္ပါတယ္။

(ဆက္လက္တင္ျပပါမည္)
Debbie Gill ၏ Religions of the World

ကမၻာ့ဘာသာအယူဝါဒမ်ား (၄)

ေတာင္အေမရိက

အလယ္ႏွင့္ ေတာင္အေမရိကရဲ႕ ေရွးေဟာင္း ယဥ္ေက်းမႈေတြကုိေတာ့ ေတြ႕ရွိတဲ့ ေရွးေဟာင္း ပစၥည္းအေထာက္ အထားေတြရယ္ (၁၆)ရာစုတုန္းက မကၠဆီကုိနဲ႔ ပီ႐ူးကုိ တုိက္ခုိက္ သိမ္းပုိက္ခဲ့တဲ့ စပိန္ ဧကရာဇ္ရဲ႕ အတၳဳပၸတၱိထဲမွာ ေရးထားတာေတြကေနၿပီး သိရွိခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ ဧကရာဇ္က ေတာင္အေမရိကနဲ႔ အလယ္အေမရိကရဲ႕ ေရွးေဟာင္း အေမြအႏွစ္ အေထာက္အထား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ ဖ်က္ဆီးပစ္ခဲ့ပါတယ္။ ၄င္းေဒသမွ အုပ္စုိးသူနဲ႔ ဘသာေရးတုိ႔ နီးနီးကပ္ကပ္ ယွက္ႏြယ္ႀကီးစုိး အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ပံုရတာကုိ သိရွိရပါတယ္။

အခုအခါ မကၠဆီလုိ႔ ေခၚခဲ့ၾကတဲ့ေဒသမွာ ဘီစီ ၁၂၀၀ ကေန ၅၀၀ အတြင္းက အုိလ္မက္ဘာသာ ထြန္းကားခဲ့ပါတယ္။ ေတာင္အေမရိက က်ားသစ္ကုိ အဓိကထားၿပီး တစ္ျခားတိရစၦာန္ေတြ၊ ငွက္ေတြနဲ႔ပါ ပူးတဲြ ပံုေဖာ္ထားတဲ့ နတ္ဘုရားေတြအျဖစ္ ကုိးကြယ္ ပူေဇာ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အုိမက္ ေတြကုိ တုိက္ခုိက္ ေအာင္ႏုိင္သြားတဲ့ မာယန္ တုိ႔က ၄င္းတုိ႔ရဲ႕ ပူေဇာ္ပသ ကုိးကြယ္မႈ ေတြကုိ ပိရမစ္ဘုရားရွိခုိး ေက်ာင္းႀကီးေတြ တည္ေဆာက္ၿပီး တခမ္းတနား က်င္းပခဲ့ၾကပါတယ္။ မာယန္ တုိ႔ရဲ႕ နတ္ဘုရားေတြကုိလည္း တိရစၦာန္ေတြ၊ ငွက္ေတြနဲ႔ မၾကာခဏ ယဇ္ပူေဇာ္ပသ ခဲ့ၾကပါတယ္။

လူေတြကုိသတ္ၿပီး ယဇ္ပူေဇာ္ရမယ့္အစား တိရစၧာန္ေတြကုိ တင္ေျမႇာက္ၾကတဲ့ ဓေလ့ပါ။ ေအဒီ(၁၂)ရာစု ခန္႔ကစၿပီး စပိန္ေတြ က်ဴးေက်ာ္ တုိက္ခုိက္သိမ္းပုိက္တဲ့ ၁၅၃၂ ခုႏွစ္အထိ အလယ္အေမရိကမွာ ေနထုိင္ၾကတဲ့ အက္ဇ္တက္ခ္ တို႔အေနနဲ႔ ေနကုိ ကုိးကြယ္ခဲ့ၾကတဲ့အျပင္ လူကုိ သတ္ၿပီး ႏွစ္စဥ္ယဇ္ပူေဇာ္ေလ့ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ၄င္းတုိ႔ စစ္ႏုိင္စဥ္က ဖမ္းဆီးလာခဲ့ၾကတဲ့ သံု႔ပန္းႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္ အနက္ အခ်ိဳ႕ကုိ ႏွစ္စဥ္ သတ္ျဖတ္ယဇ္ပူေဇာ္ၾကပုံ ရပါတယ္။

ပီ႐ူးရဲ႕ အင္ကာယဥ္ေက်းမႈကလည္း အက္ဇ္တက္ခ္ တုိ႔နဲ႔ ေခတ္ၿပိဳင္ တည္ရွိခဲ့တယ္လုိ႔ အၾကမ္းဖ်ဥ္း သတ္မွတ္လို႔ရပါတယ္။ ပူေဇာ္ပသပဲြေတြ နတ္ကုိးကြယ္တာေတြနဲ႔ ယဇ္ပူေဇာ္တာေတြကုိ အေျခခံထားတဲ့ သူတို႔ရဲ႕ ဘာသာက လက္ေတြ႕က်က် ေျပာရရင္ မ်ားေသာအားျဖင့္ စိတ္စိညာဥ္ပိုင္းနဲ႔ မပတ္သက္ပါ။ ျပည္သူလူထု အမ်ားစုႀကီး ၀၀လင္လင္ စားေသာက္ရေရး အတြက္ ေကာက္ပဲသီးႏွံ အထြက္ေကာင္းဖုိ႔ကုိသာ အဓိကထားၿပီး ပူေဇာ္ ပသခဲ့ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။
ေတာင္အေမရိကမွာ ေနထုိင္ၾကတဲ့ ခ်ာဗင္၊ မုိခ်ီ နဲ႔ ခ်ီမူး လူမ်ိဳးစုေတြကေတာ့ လနတ္ဘုရား ဒါမွမဟုတ္ ေၾကာင္လုိ ႐ုပ္ထုေတြကုိ ကုိးကြယ္ခဲ့ၾက ပါတယ္။ အကယ္၍သာ စပိန္တုိ႔က အလယ္ႏွင့္ ေတာင္အေမရိကကုိ နယ္ခ်ဲ႕ၿပီး ႐ုိမန္ကက္သလစ္ ဘာသာထဲ အတင္းအဓမၼ မသြတ္သြင္းခဲ့ရင္ ဒီေန႔ထိ အလယ္နဲ႔ ေတာင္အေမရိကေန လူမ်ိဳးစုေတြရဲ႕ ႐ုိးရာကုိးကြယ္မႈ ဘာသာေတြကုိ ေတြ႕ျမင္ၾကရ သိရွိၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

မာယန္ နဲ႔ အက္ဇ္တက္ခ္ တုိ႔က နတ္ဘုရား ႐ုပ္ထုေပါင္း ေျမာက္အျမား ထုလုပ္ထားခဲ့ၾကတဲ့အျပင္ ေရႊ၊ ေငြ တို႔နဲ႔ ျပဳလုပ္ထားတဲ့ ေရွးေဟာင္း လက္ရွာေတြ မွာလည္း ၄င္းတို႔ရဲ႕ ကုိးကြယ္မႈေတြကုိ ေဖာ္က်ဴးထားၾကပါေသးတယ္။ ယဇ္ပူေဇာ္တဲ့ တိရစၦာန္ေတြရဲ႕ သားေရကုိ ခြာၿပီး ၄င္းအေပၚမွာ XIPE TOLEC လုိ႔ ေရးထြင္းျခင္းမွ သည္ ေျမြအေရခြံမွာေတာင္ ငွက္ပံုထြင္းထားခဲ့ၾကပါတယ္။

(ဆက္လက္တင္ျပပါမည္)
Debbie Gill ၏ Religions of the World

ကမၻာ့ဘာသာအယူဝါဒမ်ား (၃)

အီဂ်စ္

အဆင့္ျမင့္ျမင့္ ဖဲြ႕စည္းတည္ေထာင္ ထားခဲ့သည့္ ေရွးေဟာင္း အီဂ်စ္ယဥ္ေက်းမႈသည္ ယေန႔အထိ ကမၻာတြင္ အံ့ႀသစရာ အသစ္အဆန္း ျဖစ္ေနဆဲပါ။ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀၀၀ ေက်ာ္ကတည္းက ၿမိဳ႕ျပမ်ား ထူေထာင္ကာ လူေနမႈ အဆင့္အတန္း ျမင့္ျမင့္မားမား ေနထုိင္ခဲ့ၾကၿပီး ေတာင့္တင္းခုိင္မာတဲ့ လူတန္းစား ဖဲြ႕စည္းမႈတစ္ရပ္ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ အီဂ်စ္တုိ႔မွာ ထူးျခား ေျပာင္ေျမာက္တဲ့ စာေပအေရး အသားလည္း ရွိခဲ့တာေၾကာင့္ ၄င္းတုိ႔ရဲ႕ ႐ႈပ္ေထြး အေရးပါတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈကုိ ေႏွာင္းေခတ္ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြက အျပည့္အစံု မဟုတ္ေတာင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိေတာ့ နားလည္ သေဘာေပါက္ႏိုင္ၾက ပါတယ္။

၄င္းတုိ႔ရဲ႕ ဘာသာေရးမွာ ယစ္ပူေဇာ္ပဲြေတြနဲ႔ ယူေဇာ္ပသတဲ့ပဲြ အခမ္းအနားသဘင္ေတြ အလြန္အေရးပါခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ေတြကလည္း အလြန္တန္ခုိးထြားတဲ့ လူတန္းစား တစ္ရပ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဓမၼတာ အတုိင္းပဲ ႏွစ္ကာလ သိပ္ရွည္ၾကာလာတဲ့ အခါမွာ အေဟာင္းေနရာကုိ အသစ္က အစား၀င္လာၿပီး အီဂ်စ္တုိ႔ရဲ႕ ေရွးေဟာင္း ဘာသာေရး ထံုးတမ္းစဥ္လာေတြလည္း ေျပာင္းလဲလာခဲ့ပါတယ္။ အကဲြကဲြ အျပားျပား ပူေဇာ္ပသေနၾကတဲ့ နတ္ဘုရား ေတြကုိ စုစည္းလုိက္ၿပီး အသစ္ျဖစ္ထြန္းမႈ တစ္ရပ္ကုိ ထူေထာင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ႏုိင္းလ္ျမစ္ကမ္း ႏွစ္ဖက္မွာ စိုက္ပ်ိဳးေရးကုိ အဓိကထား ရပ္တည္ေနၾကရသူေတြပီပီ ႏွစ္စဥ္ ျမစ္ေရလွ်ံၿပီး ေျမဆီေျမၾသဇာ ေျမႏွစ္ေတြရကာ စုိက္ပ်ိဳးသီးႏွံေတြ အထြက္ေကာင္းေစေရး အတြက္ သဘာ၀တရားႀကီးကုိ ကုိယ္စားျပဳတဲ့ လူတစ္ပုိင္း၊ တိရိစၦာန္တစ္ပုိင္း ႐ုပ္ထုေတြ စီမံၿပီး ကုိးကြယ္လာၾကပါတယ္။

အီဂ်စ္ေတြမွာ ဘာသာေရးဆုိင္ရာ က်မ္းေတြ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ မရွိခဲ့သည့္အျပင္ ဘုရားသခင္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အမွန္ တရားကုိလည္း ထုတ္ေဖာ္ ေရးသားထားခဲ့တာ မေတြ႕ရပါဘူး။ ဒ႑ာရီေတြ၊ ပံုျပင္ေတြထဲမွာေတာ့ နတ္ဘုရားေတြ အေၾကာင္းနဲ႔ ၄င္းတို႔ တစ္ပါးနဲ႔တစ္ပါး ဆက္ႏြယ္မႈေတြကုိ ေရးသားထားၾကၿပီး ၄င္းတုိ႔ အထြတ္အျမတ္ ထားၾကတဲ့ ယံုၾကည္ ကုိးကြယ္မႈကုိ ပံ့ပုိးေပးထားခဲ့ၾကပါတယ္။ ၄င္းတုိ႔ ဘာသာမွာ အဓိက ထားတာကေတာ့ ေနာင္တမလြန္ဘ၀ အတြက္ ယံုၾကည္မႈပါပဲ။ သက္မဲ့ခႏၶာကုိယ္ကုိေတာင္ ေနာင္တမလြန္ ဘ၀ခရီးအတြက္ စနစ္တက် ျပဳျပင္စီမံ ျမႇဳပ္ႏွံၿပီး ဂူသြင္းခဲ့ၾက ပါတယ္။ တမလြန္ ခရီးအတြက္ ေရႊ၊ ေငြ၊ ရတနာ စတဲ့ တန္ဖုိးရွိ ပစၥည္းေတြကုိလည္း ဂူထဲမွာ တစ္ပါတည္း ထည့္သြင္းေပးလုိက္ ၾကပါေသးတယ္။ လူကုိသာမက အိမ္ေမြးတိရစၧာန္ျဖစ္တဲ့ ေၾကာင္ေတြကုိေတာင္ စနစ္တက် ထုတ္ပုိးစီမံၿပီး ျမႇဳပ္ႏွံေပးေလ့ ရွိၾကပါတယ္။

ခရစ္ေတာ္မေပၚမီ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀၀၀ ေက်ာ္ကတည္းက ေဖ႐ုိးဘုရင္ေတြရဲ႕ ဂူသခၤ်ဳိင္းပိရမစ္ ႀကီးေတြကုိ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံမွာ ဗိသုကာ ပညာအဆင့္ျမင့္ျမင့္နဲ႔ တည္ေဆာက္ခဲ့ ၾကတဲ့အျပင္ ႐ုပ္အေလာင္းေတြကုိလည္း မပုပ္မသုိး ရေလေအာင္ ေဆးစီရင္ၿပီး ထည့္သြင္း ထားခဲ့ၾကပါတယ္။ ေဖ႐ုိးဘုရင္ေလး တြမ္တပ္ခမန္ရဲ႕ ေရႊမ်က္ႏွာဖံုးစြပ္ကုိ ျမင္ရ႐ံုနဲ႔ အီဂ်စ္တုိ႔ရဲ႕ အႏုပညာ အဆင့္အတန္း အင္မတန္ ျမင့္မားတာကုိ တအံ့တၾသ သိႏုိင္ပါတယ္။ အီဂ်စ္တုိ႔ရဲ႕ အနိစၥက်မ္း ( Book of the Dead ) ကေတာ့ ေသျခင္းတရားနဲ႔ ေနာင္တမလြန္ဘ၀ အတြက္ ဘယ္လုိ ျပင္ဆင္ရမယ္ ဆုိတဲ့ ၾသ၀ါဒေတြ ေရးသားတဲ့ က်မ္းျဖစ္ပါတယ္။

(ဆက္လက္တင္ျပပါမည္)

( Debbie Gill ၏ Religions of the World )

ကမၻာ့ဘာသာအယူဝါဒမ်ား (၂)

ေရွးဦးဘာသာမ်ား

ေရွးေဟာင္းအီဂ်စ္၊ ဂရိနဲ႔ အက္ဇ္တက္ခ္တုိ႔ ကိုးကြယ္ၾကတဲ့ ေရွးဦး ဘာသာေတြက ေခတ္သစ္ကမၻာကုိ တအံ့တၾသ ညိႇဳ႕ယူ ဖမ္းစားေနဆဲပါ။ ယစ္ပူေဇာ္ပဲြေတြအေၾကာင္း၊ လူစင္စစ္ကုိေတာင္ ယစ္ပူေဇာ္ ခဲ့တဲ့ ဒ႑ာရီေတြ ၾကားသိခဲ့ရ ပါတယ္။ ႐ႈပ္ေထြးနက္နဲတဲ့ အေသြးအေရာင္စံု နတ္ဘုရားပံုမ်ားကုိ သ႐ုပ္ေဖာ္ထားတဲ့ အေထာက္အထား ေတြကုိလည္း ျမင္ေတြ႕ၾကရပါတယ္။ နတ္ဘုရား ပံုျပင္ေတြကုိလည္း ဖတ္႐ႈခဲ့ရပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံ ဂါဇာကမ္းေျမာင္ ေဒသက ပိရပစ္ႀကီးေတြ၊ ေအသင္ၿမိဳ႕က ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းႀကီးေတြနဲ႔ အလယ္အေမရိက ခ်ီခ်န္အစ္ဇာက မာယန္ ဘုရားရွိခုိး ေက်ာင္းပ်က္ႀကီးေတြကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ မ်က္ျမင္ေတြ႕ေနၾကရပါတယ္။

ယဥ္ေက်းမႈခ်င္း သိပ္ေ၀းကြာတဲ့ သူတုိ႔ရဲ႕ ကုိးကြယ္မႈေတြက လက္ရွိကၽြန္ေတာ္္တို႔ ဘာသာတရားေတြနဲ႔ သိပ္ကုိ ကဲြျပားတယ္လုိ႔ ေတြးထင္ေကာင္း ေတြးထင္မိၾကပါ လိမ့္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေတြ႕ရွိခဲ့ၾကတဲ့ အေထာက္အထား မွ်ေလာက္နဲ႔ သူတုိ႔ရဲ႕ ကုိးကြယ္မႈေတြကုိ ျပည့္ျပည့္စံုစံု ပံုေဖာ္ႏိုင္ဖုိ႔ကုိ ခက္ပါတယ္။ ေရွးေဟာင္း သုေတသနဆုိင္ရာ ေဆြ႕ရွိခ်က္ေတြကုိ ၾကည့္႐ႈၿပီး ခန္႔မွန္း႐ံုေလာက္မွ်ပဲ စြမ္းေဆာင္ႏုိင္ပါတယ္။ ေရွးေဟာင္း အေထာက္အထား အမ်ားအျပား ေတြ႕ခဲ့ရေပမယ့္ ဆိတ္သုန္း ေပ်ာက္ကြယ္ သြားၿပီးျဖစ္တဲ့ ယံုၾကည္ကုိးကြယ္မႈ တစ္ရပ္ကုိ ေဖာ္ထုတ္ သတ္မွတ္မေပးႏိုင္ပါ။ အစိတ္အပုိင္း အေျမာက္အျမား ျဖတ္ေတာက္ထားတဲ့ ပေဟဠိပံုကားခ်ပ္ တစ္ခ်ပ္ကုိ ျပန္ဆက္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားရာမွာ အခ်ိဳ႕အစိတ္အပုိင္းေတြ ေပ်ာက္ေနတာေၾကာင့္ ပံုကားခ်ပ္ကုိ အျပည့္အစံု ျပန္မေဖာ္ႏုိင္သလုိမ်ိဳး ျဖစ္ေနပါတယ္။

ခရစ္ေတာ္ မေမြးဖြားမီ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းတစ္ေသာင္းနဲ႔ သံုးေသာင္းအတြင္းမွာ စုိက္ပ်ိဳးသီးႏွံေတြ အထြက္ေကာင္းေစဖုိ႔ ကုိးကြယ္ ပူေဇာ္မႈေတြ ရွိခဲ့ေၾကာင္းကုိေတာ့ ဥေရာပတလႊားမွာ အေထာက္အထားေတြ ေတြ႕ရွိခဲ့ၾကရပါတယ္။ ေျမြေတြ၊ ႏြားသုိးေတြကုိ ကုိးကြယ္ခဲ့ၾကၿပီး ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းေတြ အခုိင္အခန္႔နဲ႔ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြလည္း ရွိေနခဲ့တာကုိ ေတြ႕ၾကရပါတယ္။ ေက်ာက္ေခတ္ေႏွာင္းပုိင္းမွာ ေက်ာက္တံုးႀကီးေတြကုိ ပတ္၀ုိင္း စုိက္ထူထားခဲ့ၾက တာကုိလည္း ဥေရာပတစ္ခြင္မွာ ေတြ႕ျမင္ၾကရ ပါတယ္။ ဥပမာ တာစီယန္ကေမာလ္တာ ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းေတြနဲ႔ ျပင္သစ္ႏုိင္ငံတုိ႔မွာ ေတြ႕ျမင္ၾကရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ အင္မတန္ႀကီးမားတဲ့ ေက်ာက္တံုးႀကီးေတြကုိ အခုလုိ ပတ္၀ုိင္း စုိက္ထူထားခဲ့ၾကသလဲ ဆုိတာကုိေတာ့ ဘယ္သူကမွ အဓိပၸာယ္ မဖြင့္ဆုိႏုိင္ၾကေသး ပါဘူး။ ေၾကးေခတ္ဦးပုိင္း ေလာက္က စုိက္ထူ ထားခဲ့ၾကတယ္လုိ႔ မွန္းဆထားတဲ့ အဂၤလန္က ေက်ာက္တံုးေတြကုိေတာ့ နကၡတၱေဗဒအတြက္ စုပံု ထူေထာင္ထားခဲ့ၾကတယ္လုိ႔ မွန္းဆေနၾကပါတယ္။ တမလြန္အတြက္ တိရစၦာန္ေတြကုိ ယစ္ပူေဇာ္ေလ့ရွိၾကတာကုိေတာ့ ဓမၼက်မ္းစာေဟာင္းမွာေရာ၊ အိႏၵိယသကၠတ က်မ္းေတြမွာပါ ေတြ႕ၾကရပါတယ္။ ပါးစပ္ေျပာ ယဥ္ေက်းမႈေတြ၊ ပံုျပင္ေတြနဲ႔ သ႑ာရီေတြမွာ နတ္ဘုရားဗိမာန္ေတြနဲ႔ ရက္ယွယ္ထားတာကုိလည္း သိေနၾကရပါတယ္။

ေရွးဦး ေဘဘီလုိနီးယား၊ ဆီးရီးယားနဲ႔ ဖုိးနီးရွားတုိ႔မွာ လူမ်ိဳးစုလုိက္ နတ္ဘုရားေတြ ရွိၾကၿပီး စစ္ကာလေတြမွာ အႏၱရာယ္ ကင္းေအာင္ ပူေဇာ္ပသေလ့ရွိၾကပါတယ္။ ေဘဘီလုိနီးယားမွာ နတ္ဘုရားဘဲလ္၊ ဆီးရီးယားမွာ ရင္မ္မြန္၊ အစၥေရးကေတာ့ ေယဟုိ၀ါ လုိ႔ေခၚၾကပါတယ္။ ေႏွာင္းပုိင္းေရာက္ေတာ့ အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္ေတြကလည္း အလႅာအရွင္ကုိ ေအာင္ပဲြရ ဘုရားတစ္ဆူအျဖစ္ ဆည္းကပ္ ကိုးကြယ္ၾကပါတယ္။

တ႐ုတ္တို႔ရဲ႕ ေရွးဦးဘာသာေတြကုိ သုေတသနျပဳဖုိ႔ သိပ္ခက္ခဲပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ေျပာရရင္ စာမႈ၊ ေပ၊ ပုရပုိက္ေတြထဲမွာ သေကၤတနဲ႔ ေရးထားတာေတြေၾကာင့္ ဖတ္ဖုိ႔ မလြယ္ကူခဲ့ပါဘူး။ အာကာသနတ္ကေတာ့ တ႐ုတ္တုိ႔ အတြက္ အေရးပါဆံုး ျဖစ္ပံု ရခဲ့ပါတယ္။ လဟာျပင္မွာ အာကာသနတ္ ပူေဇာ္ပဲြနဲ႔ ယစ္ပူေဇာ္ပဲြေတြ က်င္းပေလ့ ရွိခဲ့ၾက ပါတယ္။ ၄င္းနတ္ကုိ ကြန္ျဖဴးရွပ္၀ါဒနဲ႔ တာအုိ၀ါဒ ေပၚထြန္းလာခ်ိန္ထိ ကိုးကြယ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ကြန္ျဖဴးရွပ္နဲ႔ တာအုိ၀ါဒ တုိ႔က အဲဒီ ေရွးေဟာင္း သဘာ၀တရား ကုိးကြယ္မႈကုိ ေျပာင္းလဲပစ္လုိက္ၾကပါတယ္။

(ဆက္လက္တင္ျပပါမည္)

( Debbie Gill ၏ Religions of the World )

ကမၻာ့ဘာသာအယူဝါဒမ်ား (၁)

ဘ၀ကုိဘယ္လို ရပ္တည္ေနထုိင္ၾကမလဲ၊
တစ္ပါးသူကုိ ဘယ္လုိ ဆက္ဆံျပဳမူၾကမလဲ၊
ဒုကၡဆင္းရဲေတြကုိ ဘယ္လုိ ေရွာင္ရွား ၾကမလဲ ဆုိတဲ့ ႐ုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ျပႆနာေတြနဲ႔၊ ဘဝဆုိတာဘာလဲ၊

စၾကဝဠာဘာေၾကာင့္ တည္ရွိေနရသလဲ၊
လူေတြေသၿပီးရင္ ဘာျဖစ္ၾကကုန္သလဲ စတဲ့ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ေမးခြန္းေတြက လူသားေတြကုိ ဒီေန႔ထိ ဒုကၡေပးေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေမးခြန္းေတြကုိ ေျဖဆုိဖုိ႔ ဘာသာတရားအသီးသီးက ပံုသ႑ာန္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ႀကိဳးစားခဲ့ၾကပါတယ္။ လူ႔သမုိင္း အတြက္ လူမ်ားစုရဲ႕ ဘဝေနနည္းနဲ႔ ဘဝအဓိပၸာယ္ကုိ ဘာသာေရးက ေပးခဲ့ပါတယ္။ အယူဝါဒခ်င္း ေတြ႕ၾကတဲ့အခါ ဒါမွမဟုတ္ အယူဝါဒနဲ႔ ဘာသာမဲ့တုိ႔ ဆံုၾကတဲ့အခါမွာ ဒီေန႔ကမၻာႀကီးမွာေရာ၊ တုိးတက္မႈေႏွးေကြးတဲ့ အတိတ္တုန္းကပါ အျငင္းအခုန္ေတြ ႏွလံုးထိခိုက္ရတဲ့ အၾကမ္းဖက္မႈေတြ စိမ္ေခၚမႈနဲ႔ အေျပာင္းအလဲေတြ မၾကာခဏ ႀကံဳေတြ႕ၾကရ ပါတယ္။

တစ္ဦးရဲ႕ယံုၾကည္မႈကုိ တစ္ဦးကပုိၿပီး သေဘာေပါက္ နားလည္လာမယ္ဆုိရင္ ယံုၾကည္မႈ စနစ္ခ်င္းမတူ ကဲြျပားမႈေၾကာင့္ ေပၚထြက္လာတဲ့ ျပႆနာေတြကုိ ပုိၿပီးလြယ္လြယ္ကူကူ ေျဖရွင္းႏုိင္လိမ့္မယ္လုိ႔ လူအမ်ားက ယူဆလာၾက ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သိထားယံုနဲ႔မလံုေလာက္၊ အမွန္တကယ္ နားလည္သေဘာေပါက္ ၾကဖို႔ လုိအပ္ပါတယ္။ ဘာသာအယူဝါဒေတြရဲ႕ ေနာက္ခံသမုိင္းေၾကာင္းကုိ မိတ္ဆက္ေပးခ်င္ပါတယ္။ ဒီေဖာ္ျပခ်က္ကေန နက္နက္႐ႈိင္း႐ႈိင္း ထဲထဲ၀င္၀င္ ဆက္လက္ ေလ့လာၾကဖုိ႔ ရည္ရြယ္ပါတယ္။ ကိုယ္လက္ခံထားတဲ့ အယူ၀ါဒနဲ႔ မကုိက္ညီတဲ့ တင္ျပခ်က္ေတြ ေတြ႕ရတဲ့အခါ ဒါေတြကုိ စတင္ေလ့လာမႈ တာထြက္ အျဖစ္ သေဘာထားရပါမယ္။

ဘာသာဆုိတာ " ျပန္လည္ဆက္စပ္ျခင္း " လုိ႔ အဓိပၸာယ္ရပါတယ္။ သမုိင္းတစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ လူသားေတြက ကမၻာႀကီးရဲ႕ အထူးအဆန္း အံ့ႀသစရာေတြနဲ႔ ထိေတြ႕ခဲ့ရတုိင္း ဒီအျဖစ္အပ်က္ရဲ႕ အေၾကာင္းရင္းေတြကုိ သိရွိနားလည္ဖုိ႔ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၾကပါတယ္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဒီအျဖစ္အပ်က္ေတြရဲ႕ မူလအရင္းအျမစ္နဲ႔ ျပန္လည္ဆက္သြယ္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားခဲ့ၾက ပါတယ္။ ေခတ္သစ္ သိပၸံပညာရွင္ေတြက ကုိယ့္နည္းကုိယ့္ဟန္နဲ႔ ႀကိဳးပမ္းၾကသလုိ ဘာသာေရး တရားေတြကလည္း ကမၻာႀကီးရဲ႕ မူလအစနဲ႔ ျပန္လည္ဆက္စပ္ဖုိ႔ အားထုတ္ၾကပါတယ္။

ဒီလုိ ျပန္လည္ ဆက္စပ္ဖုိ႔ နည္းနာနိႆယ် ေတြကုိလည္း ဘာသာတရားေတြက ေပးပါတယ္။ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ အစစ္အမွန္နဲ႔ တုိက္႐ိုက္ ထိေတြ႕မႈရဖုိ႔ ဓာတ္စီးသူနဲ႔ အားကုိးရွာသူ၊ နတ္၀င္သည္နဲ႔ နတ္ေမးသူ စတဲ့ ပံုသ႑ာန္မ်ိဳးစံု နာမ္ေလာက လုပ္ငန္းေတြကုိ ျမင္ေတြ႕ရပါ လိမ့္မယ္။ အစစ္အမွန္က လူသားေတြနဲ႔ တသီးတျခား လြတ္လြတ္ကင္းကင္း တည္ရွိေနတာျဖစ္ၿပီး စကားလံုးေတြကုိ ေက်ာ္လြန္တဲ့ ေနာက္ဆံုးအၿပီးသတ္ အမွန္တရားပါ။ အစစ္အမွန္ကုိ ဘယ္လုိ နားလည္ သေဘာေပါက္သလဲ ဆုိတဲ့ အခ်က္က အစစ္အမွန္ကုိ ဘယ္လုိေရာက္ေအာင္ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆုိမလဲ၊ အစစ္ အမွန္ဆီ ဘယ္လုိေရာက္ေအာင္ သြားမလဲဆုိတဲ့ အခ်က္ေတြေပၚမွာ တည္ပါတယ္။

ယဥ္ေက်းမႈမ်ိဳးစံု ေရာယွက္ ကူးလူးတုိးပြား ျဖစ္ထြန္းေနတဲ့ ကမၻာႀကီးမွာ ဘာသာတရားေတြ အားလံုး တစ္ခုနဲ႔တစ္ခု အမွန္တကယ္ ပဋိပကၡ ျဖစ္ပြားေနၾကပါသလား၊ ဒါမွမဟုတ္ တစ္ခုတည္းေသာ အစစ္အမွန္ဆီ မတူကဲြျပားတဲ့ လမ္းအသြယ္သြယ္ ကေနၿပီး ႐ုိး႐ုိးသားသား ေလွ်ာက္လွမ္းေနၾကတာလား။ အခု လက္ရွိအခ်ိန္မွာေတာ့ ဒီေမးခြန္းေတြ အတြက္ အေျဖေတြ မရွိေသးပါ။ အမ်ားျမင္ေနၾကတဲ့ အမ်ိဳးအမည္ ကဲြျပား ျခားနားေနတဲ့ ဘာသာတရားေတြရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ အမ်ားနဲ႔ အႀကံဳး၀င္ ပတ္သက္တဲ့ ဘံု၀ိေသသလကၡဏာေတြ ရွိ-မရွိ ဆုိတာ ဆက္လက္ ေလ့လာၾကည့္ ရေအာင္ပါ။
(ဆက္လက္တင္ျပပါမည္)

( Debbie Gill ၏ Religions of the World )