ျမတ္ေသာ လူပုဂၢိဳလ္

ျမတ္ေသာ လူသား

ဤလူ႔ဘ၀၌ လူသားမ်ားစြာ ေနထုိင္ၾကေသာ္လည္း လူတုိ႔၏ ကုိယ္က်င့္တရား ကမၼလုပ္ေဆာင္မႈ ကံတုိ႔ျဖင့္ တုိင္းတာ ေရတြက္ၾကည့္လွ်င္ လူမ်ိဳး ၄ မ်ိဳးသာ ေတြ႕ႏုိင္ေပသည္။

၁။ ေပတမႏုႆ

• ဒါန ေပးကမ္းလွဴဒါန္း ရမွန္းမသိဘဲ စည္းစိမ္ ဥစၥာတုိ႔အေပၚ၌ တြယ္တာမက္ေမာမႈ ေလာဘက ၿပိတၱာဘံုသုိ႔ ပစ္ခ်လတၱံ႔ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထုိပုဂၢိဳလ္ကုိ ေပတမႏုႆ လူၿပိတၱာ ဟုေခၚသည္။
  

၂။ တိရစၦာန မႏုႆ

• ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာ ေကာင္းမႈ ကုသုိလ္ တရားကုိ မျပဳလုပ္ဘဲ ေတြေ၀မႈ ေမာဟက တိရစၦာန္ဘံုသုိ႔ ပစ္ခ်လတၱံ႕ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထုိပုဂၢိဳလ္ကုိ တိရစၦာန မႏုႆ လူတိရစၦာန္ ဟုေခၚသည္။

၃။ နိရယ မႏုႆ

• လူပုဂၢိဳလ္စာရင္း ၀င္ေသာ္လည္း ကုသုိလ္ ေကာင္းမႈမျပဳဘဲ ေဒါသအေလွ်ာက္ သူတစ္ပါး အသက္သတ္ျခင္း၊ အကုသုိလ္ ဒုစ႐ုိက္တရား တုိ႔ကုိ လုိလားစြာ ျပဳလုပ္၏။ ထုိေဒါသတရားက ငရဲဘံုသုိ႔ ပစ္ခ်လတၱံ႔ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထုိပုဂၢိဳလ္ကုိ နိရယ မႏုႆ လူငရဲသား ဟုေခၚသည္။

၄။ ပရမတၱ မႏုႆ

• ထုိပုဂၢိဳလ္သည္ ကုသုိလ္ အကုသုိလ္ကုိ သိ၏။ အေၾကာင္းဟုတ္သည္ မဟုတ္သည္ကုိ သိ၏။ ႐ုပ္တရား နာမ္တရားတုိ႔၏ မၿမဲျခင္း၊ ဆင္းရဲျခင္း၊ အစိုးမရျခင္း သေဘာကုိ ေ၀ဖန္ပိုင္းျခား သိတတ္၏။ ထုိပုဂၢိဳလ္ကုိ ပရမတၱ မႏုႆ ျမတ္ေသာလူ ဟု ေခၚသည္။

ထုိလူပုဂၢိဳလ္ ၄ မ်ိဳးတြင္ ေပတမႏုႆ၊ တိရစၦာန မႏုႆ၊ နိရယ မႏုႆ ၃ မ်ိဳးကား လူဟု ေခၚဆုိရေသာ္လည္း ပစၥဳပၸန္ႏွင့္ အနာဂတ္ ကာလအတြက္ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈ မရွိၾက။ အိပ္၊ စား၊ ကာမ ဤသံုး၀တြင္ ေဂါနႏွင့္ လူအတူ တူတည္း ဟု နီတိ ဆုိ႐ုိးစကားအတုိင္း အက်င့္သံုးပါးသာ က်င့္ေသာ လူတိရစၦာန္ မ်ားသာျဖစ္သည္။ လူျဖစ္႐ႈံးေနၾကသူမ်ားဟု ဆုိရေပမည္။

မႏုႆ သတၱဘာေ၀ါ ဒုလႅေဘာ လူအျဖစ္ကုိ ရခဲ၏။ ရခဲေသာ လူအျဖစ္ကုိ ရလာလွ်င္လည္း လူျဖစ္က်ိဳးနပ္ဖုိ႔ လုိေပသည္။ လူျဖစ္လာလွ်င္ ကုသုိလ္၊ အကုသိုလ္ကုိ သိရာ၏။ အေၾကာင္းဟုတ္သည္ မဟုတ္သည္ကုိ သိရာ၏။ ႐ုပ္တရား နာမ္တရား တုိ႔၏ မၿမဲျခင္း၊ ဆင္းရဲျခင္း၊ အစုိးမရျခင္း သေဘာကုိ ေ၀ဖန္ ပုိင္းျခား သိတတ္ေသာ ပရမတၱ မႏုႆ ျမတ္ေသာလူ အမ်ိဳးအစားသာ ျဖစ္သင့္ေပသည္။

ဆံုးမစာမ်ား (ေလး)

မင္းမရွိေသာျပည္၊ အမႈသည္မရွိေသာတရား၊ စကားမတတ္ေသာ ေရွ႕ေန၊ မေျပျပစ္ေသာ သံတမန္၊ က်မ္းဂန္မတတ္ေသာ ရဟန္း၊ တုိင္တန္းသူမရွိေသာ ေၾကြးရွင္ေယာက္်ား ကဲ့သုိ႔ အမွားမွား အယြင္းယြင္း လစ္ဟင္းရာသည္။


-အဖမရွိ အမိမဲ့သား၊ လင္မရွိသည့္မိန္းမ၊ မယားမဲ့သည့္ေယာက္်ား၊ အရွင္မဲ့ သည့္ကၽြန္၊ တံခြန္မဲ့သည့္ ရထားကဲ့သုိ႔ စီးပြားမတြင္ ျပင္လြင္စကားသာ ျဖစ္ရာသည္။
-ဆားမရွိေသာဟင္း၊ အရင္းမရွိေသာကုန္၊ အမႈန္အနယ္မ်ားေသာေရ၊ လူေလေပါေသာရြာ၊ သဒၶါတရားမရွိေသာလူ၊ ပုိင္စုိးပုိင္ျငား တရားမတတ္ေသာ သူႀကီးကဲ့သုိ႔ ဟူးရီးဟူးရား စကားမေလး ဂြမ္းေမြးပမာ ေပါ့ရာသည္။
-ျမင္ပါမ်ားေသာ ငယ္၏၊ နမ္းပါမ်ားေသာ္ ျပယ္၏။ ယံုကားယံု၏ အမႈမကုန္၊ အမႈကားကုန္၏ မယံု၊ ခ်စ္ေသာ္မျခားနား၊ မုန္းေသာ ကစဥ့္ကလ်ား၊ ေၾကာင္လက္သည္းကားအခါမဲ့ကုိ၀ွက္ သည္။ အေရးရွိမွ ထြက္၏။ လူလိမၼာကား အခါမဲ့ကုိ ၀ွက္၏။ အရာေရာက္မွ ထြက္၏။ သားမရုိေသ၊ ကၽြန္မရုိေသ၊ ဗုိလ္ေျခမခုိင္းႏုိင္။

ဆံုးမစာမ်ား (သံုး)

တင္ေပဖူးသည္၊ ေက်းဇူးရွိလ်က္၊ အဆပ္ခက္။


-မယားရွိလ်က္၊ အလွည့္ခက္။
-ဧည့္သည္ညဥ့္နက္၊ အအိပ္ခက္။
-ပယ္ခြာခဲ့လ်က္၊ အျပန္ခက္။
-လာခဲ့ေခၚလ်က္၊ အႏွင္ခက္။
-ေပးပါၿပီးလ်က္၊ အယူခက္။
-ေခ်ာင္းေရလွ်ံတက္၊ အကူးခက္။
-ရင္ဆုိင္ေတြ႕လ်က္၊ အေျပးခက္။
-တံတားက်ိဳးပ်က္၊ အေလွ်ာက္ခက္။
-ေရအိမ္ၿပိဳလ်က္၊ အျပင္ခက္။
-သား ေျမး ဆုိးလ်က္၊ အစြန္႔ခက္။
-အသား မည္းနက္၊ အဆင္ခက္။

ဆံုးမစာမ်ား (ႏွစ္)

ဗုဒၶဆာယာကုိ တြယ္ရမည္၊ ယုတ္လွတာကုိပယ္ရမည္၊
ဗုဒၶဆာယာကုိတြယ္မွ ေအးျမသည္၊ ယုတ္လွတာကုိပယ္မွ ေဘးပကြာမည္


-ေသရည္ကုိမေသာက္ႏွင့္၊ ေရၾကည္ကုိမေႏွာက္ႏွင့္၊
ေသရည္ကုိေသာက္က အပါယ္ဘံုသုိ႔ က်တတ္သည္၊
ေရၾကည္ကုိေႏွာက္က အနည္မႈန္တုိ႔ ထတတ္သည္။


-ထင္တုိင္းလည္းႏွိပ္၍မဆုိႏွင့္၊ ၀င္တုိင္းလည္း သိပ္၍မမ်ိဳႏွင့္၊
ထင္တုိင္းႏွိပ္၍ဆုိက ရန္အသြယ္သြယ္ပြားတတ္သည္၊
၀င္တိုင္းသိပ္၍မ်ိဳက အႏၱရာယ္မ်ားတတ္သည္။


-အမ်ိဳးယုတ္သူ အဆင္းလွလွ်င္သတိထား၊ တန္ခုိးႏုပ္သူထမင္း၀လွ်င္မက်ီစားႏွင့္၊
အမ်ိဳးယုတ္သူ အဆင္းလွက စာဂတန္တတ္သည္၊
တန္ခုိးႏုပ္သူ ထမင္း၀က မာနထန္တတ္သည္။

ဆံုးမစာမ်ား (တစ္)

ေစတီမွန္းထား ျမတ္ဘုရား တည္ထားေကာင္းလ်က္ ေညာင္ပင္ျဖတ္သည္။


-ျမစ္မေရနက္၊ ေသာင္ျပင္ဖ်က္သည္။
-ေမာင္းသြင္း ခူနင္း ေရလွ်င္သြင္း၊ ပ်ိဳးခင္းေကာင္းလ်က္၊ ေျမာင္ေတာင္ဖ်က္သည္။
-ဣတၱိယမူ၊ ရူပ ေကာင္းလ်က္၊ ဆံထံုးဖ်က္သည္။
-ဓမၼသတ္တရား ရွိပါျငားလည္း၊ တိမ္းပါးငဲ့ကြက္ လက္ေဆာင္ဖ်က္သည္။
-ျပည္ရြာတုိင္းကား စည္ပင္ျငားလည္း၊ ေခါင္းပါး ေခါင္လ်က္ စပါးဖ်က္သည္။