ေက်းဇူးတင္လႊာ


ဒီစာမ်က္ႏွာေလးျဖစ္ေျမာက္ဖုိ႔ တစ္ဖက္တစ္လမ္းက ကူညီေပးၾကတဲ့
ဘေလာ့ဂ္စာမ်က္ႏွာေပၚက စီနီယာေတြအားလံုး ဂ်ဴနီယာေတြအားလံုး
ဘေလာ့ဂ္ခ်စ္သူေတြအားလံုးကုိ ေက်းဇူးအထူးတင္ေၾကာင္း ေျပာပါရေစ။
ေအာင္ေျမ စာမ်က္ႏွာမွာ ခဏတာေရာက္ခဲ့ၾကတဲ့ မိတ္ေဆြမ်ားအတြက္ တစ္ခုေလးေလာက္ အမွတ္တရျဖစ္သြားခဲ့ရင္ ပီတိျဖစ္ရပါတယ္။
ဒီအတြက္ ပင္ပန္းရ၊ ႀကိဳးစားရ တာေတြက ေပ်ာ္ရႊင္မႈကုိ ျဖစ္ေစပါတယ္။ ဆုရည္ ႀကိဳးစားေနပါတယ္လို႔ ….

Welcome to Aung Myay Blog Welcome to Aung Myay Blog Welcome to Aung Myay Blog Welcome to Aung Myay Blog

Sunday, May 3, 2009

မုသား၀ါဒကံ

ငါးပါးသီလကို သာမာန္ပုထုစဥ္ လူသားမ်ားအတြက္ ေစာင့္စည္း လိုက္နာအပ္သည့္ အေျခခံသီလအျဖစ္ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားက ေဟာၾကားခဲ့ပါသည္။ ငါးပါးသီလသည္ သူ႔အသက္သတ္ျခင္း၊ ခိုးဆိုးလုယက္ျခင္း၊ သူတပါးသားမယားႏွင့္ ကာယကံေျမွက္ က်ဴးလြန္ေဖါက္ျပန္ျခင္း၊ လိမ္လည္လွည့္ျဖားျခင္းႏွင့္ အရက္ေသစာႏွင့္ မူးယစ္ေဆး၀ါး သံုးစြဲျခင္း ဟူသည့္ ကံငါးပါးအား မက်ဴးလြန္ၾကရန္ တားျမစ္ထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ရတနာသံုးပါးကို ယံုၾကည္ၿပီး ထိုကံငါးပါးကို ေစာင့္ထိန္း သူမ်ားသည္ မိမိကိုယ္တိုင္ စိတ္ႏွလံုးၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း၊ တပါးသူအား ေမတၱာ၊ သနား ဂရုဏာထားကာ ကူညီေဖးမတတ္ျခင္း တို႔ေၾကာင့္ လက္ရွိဘ၀တြင္ ေသာကကင္းေ၀းသူမ်ား ျဖစ္သလို တမလြန္ဘ၀မ်ားတြင္လည္း ၎တို႔၏ ေကာင္းေသာကံအက်ိဳးကို သယ္ေဆာင္သြားၾကမည့္ သူမ်ားျဖစ္သည္ကို ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္း သိၿပီးသားပင္ ျဖစ္ပါသည္။

သို႔ေသာ္လည္း ယေန႔ကာလတြင္ သီလငါးပါးကို လံုျခံဳသူသည္ စိန္၊ ေရႊ၊ ရတနာမ်ား ထက္ပင္ ရွားပါးလြန္းလွသည္ကို ေတြ႔ရေပမည္။ ငါးပါးသီလ၌ မည္သည့္ ကံက ပို၍အေရးႀကီးသနည္း၊ မည္သည့္ကံက ပို၍ အျပစ္ႀကီးသနည္းဟု ေမးေသာ္ အားလံုးအတူတူ ျဖစ္သည္ဟု သတ္မွတ္ရမည္ ျဖစ္သည္။ က်ဴးလြန္လိုေသာ ဆႏၵ၊ ေစ့ေဆာ္ခ်က္ ေစတသိတ္ႏွင့္ သက္ေရာက္မႈေပၚတြင္ အေျခခံၿပီး မည္သည့္ကံကို က်ဴးလြန္သည္ျဖစ္ေစ အျပစ္ရွိသည္မွာ အတူတူပင္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကံငါးပါးစလံုးကို မက်ဴးလြန္မိေစရန္ အထူး ေရွာင္ရွားအပ္ေပသည္။

ကံငါးပါးကို က်ဴးလြန္ရာ၌ ေန႔စဥ္ဘ၀မ်ားကို ေလ့လာၾကည့္ပါက သီလငါးပါး၌ ခေလး၊ လူႀကီး အရြယ္မေရြး၊ လူမ်ိဳးမေရြး၊ က်ားမမေရြး က်ဴးလြန္ေနသည့္ က်ဴးလြန္မႈ အမ်ားဆံုး သီလမွာ မုသား၀ါဒကံ ျဖစ္သည္ကို ေတြ႔ရေပမည္။ ထိုက်ဴးလြန္မႈသည္ ဘာသာျခားမ်ားအတြက္ အေလးအနက္ထားစရာ မဟုတ္ေသာ္လည္း ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား အေနျဖင့္ အေလးအနက္ထားၿပီး ျပဳျပင္သင့္ပါသည္။ မုသား၀ါဒကံကို က်ဴးလြန္ျခင္းသည္ တျခားကံကို က်ဴးလြန္ျခင္းေလာက္ အျပစ္မႀကီးဟု ျမန္မာလူမ်ိဳးအမ်ားစု ယူဆထားပံုရပါသည္။ အမွန္စင္စစ္ မုသား၀ါဒကံသည္ က်ဴးလြန္ရာ၌ လြယ္ကူသေလာက္ အျပစ္ႀကီးသည္ကို ေတြ႔ရေပသည္။ လိမ္သည္ဆိုသည္မွာ ႏုတ္ျဖင့္တိုက္ရိုက္ေျပာျခင္း၊ စာႏွင့္ေရး၍ေျပာျခင္း၊ အမူအရာျဖင့္ ေျပာျခင္း အားလံုးႏွင့္ အက်ံဳး၀င္ပါသည္။ လိမ္ေသာသူသည္ မည္သည့္အခါမွ ဘ၀လံုျခံဳမႈကို အျပည့္အ၀ခံစားရမည္ မဟုတ္ပါ။ လူသားအခ်င္းခ်င္း ဆက္ဆံရာ၌ လိမ္ျခင္းေၾကာင့္ ရရွိေသာ ဒိ႒ဓမၼမွာ မိမိလိမ္သည္ကို မိမိကိုယ္တိုင္ သိေနေသာေၾကာင့္ မိမိကုိယ္မိမိ ယံုၾကည္မႈ ကင္းမဲ့ျခင္း၊ ကိုယ့္လိပ္ျပာ ကိုယ္မလံုသလို တျခားသူမ်ား အေပၚတြင္လည္း အျမဲတမ္း သံသယ ရွိေနျခင္း၊ မိမိ အလိမ္ခံရမည္ကို အျမဲတမ္း စိုးရိမ္ေနရျခင္းႏွင့္ မိမိကိုယ္မိမိ လံုျခံဳမႈမရွိဟု ခံစားရျခင္း စသည့္ မေရတြက္ႏိုင္ေသာ အက်ိဳးဆက္မ်ားကို လက္ရွိကာလတြင္ ခံစားရမည္ျဖစ္သည္။ လိမ္ထားေသာ ကံ၏အက်ိဳးသည္ မိမိႏွင့္အတူ ေတာက္ေရွာက္ လိုက္ပါေနမည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ တမလြန္ဘ၀ ေရာက္လ်င္လည္း ငရဲသို႔ေရာက္မည္ျဖစ္ၿပီး ငရဲသားအျဖစ္ ခံစားရဦးမည္ျဖစ္သည္။

မုသား၀ါဒကံ က်ဴးလြန္ျခင္းေၾကာင့္ ငရဲေရာက္လာေသာ ”ငရဲသားအား ငရဲထိန္းတို႔သည္ ထန္းပင္လံုးပမာရွိေသာ မီးသွ်ံေတာက္ေနေသာ ငါးမွ်ားခ်ိတ္္ျဖင့္ လွ်ာကိုေဖါက္၍ ဆြဲငင္ၾကကုန္၏၊ ငရဲသားတို႔သည္ မီးသွ်ံေတာက္ေနေသာ သံေျမျပင္ေပၚ၌ ေနပူလွန္းေသာအခါ သံေျမျပင္ေပၚ၌ ဆြဲငင္ၾကကုန္ၿပီး လဲၾကၾကကုန္၏။ ထိုအခါ သားေရက်က္၍ ေနပူလွန္းေသာအခါ သားေရကို ပတ္ပတ္လည္က စို႔တံက်င္မ်ားစြာ ရိုက္ႏွက္သလဲ့သို႔ ထိုငရဲသားကို စို႔တံက်င္မ်ားစြာျဖင့္ ရိုက္ႏွက္ၾကေလသည္။ ငရဲသားသည္ ေအာ္ကာ ဟစ္ကာခံရင္းပင္ ပါးစပ္မွလည္း တံေတြးေတြကို တျပစ္ျပစ္ ေထြးထုတ္ရေလသည္။” (တကၠသိုလ္ အသွ်င္သီရိ၏ ငရဲဟူသည္ စာအုပ္တြင္ တြင္ စာမ်က္ႏွာ ၈၆-၈၇ ၌ ေဖၚျပထားသည္ကို တိုက္ရိုက္ကူးယူ ေဖၚျပပါသည္)။ ငရဲမွာ ငရဲသက္တမ္းကုန္ၿပီးေနာက္ တျခားဘ၀မ်ားတြင္ က်င္လည္ၿပီး တခ်ိန္ခိ်န္၌ လူ႔ဘ၀ကို ျပန္ေရာက္သည့္ အခါတြင္လည္း ထိုလိမ္ခဲ့ေသာ ကံအက်ိဳးတရားသည္ မကုန္ဆံုးေသးပဲ စကားမေျပာႏိုင္ေအာင္ ဆြံ႔အျခင္း၊ စကားမပီျခင္း၊ စကားထစ္ျခင္း၊ ပါးစပ္နံျခင္း သြားမ်ား မညီမညာထြက္ျခင္း စသည့္ အက်ိဳးတရားမ်ားကို ဆက္လက္၍ ခံစားရဦးမည္ျဖစ္သည္။

အထက္ပါ သာဓကကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ မ်က္ေမွာက္ကာလတြင္ လူသားမ်ားသည္ အခ်င္းခ်င္း အထူးသျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား ျဖစ္လ်က္ မျဖစ္စေလာက္ေသာ အက်ိဳးေက်းဇူးအတြက္ မုသားမပါ လကၤာမေခ်ာ ဟူသည့္ စကားပံုကို အေၾကာင္းျပဳ၍ လိမ္ညာျခင္းကို တင္စားအသံုးျပဳ ေနၾကသည္မွာ ေၾကာက္စရာ ေကာင္းလွပါသည္။ လိမ္ညာျခင္းကို မည္သည့္အေၾကာင္းျပခ်က္ႏွင့္ မည္သို႔ပင္ စာဖြဲ႔၍ တင္စားေစကာမူ အႏွစ္သာရမွာ လိမ္သည္ပင္ျဖစ္သည္။ လူလူခ်င္း ဆက္ဆံေရးတြင္ လိမ္လည္မႈကို လွပေအာင္ တနည္းနည္းျဖင့္ ဖုံုးကြယ္ၿပီး အသံုးျပဳေသာ္လည္း တေန႔အက်ိဳးေပးရန္ မိမိေနာက္မွ အရိပ္လို လိုက္ေနေသာ မုသား၀ါဒကံေၾကာင့္ ရရွိေသာ အျပစ္မ်ားကိုမူ မည္သည့္နည္းႏွင့္မွ ဖုံးကြယ္၍ ရႏိုင္မည္ မဟုတ္သည္ကို သတိျပဳသင့္ပါသည္။

လိမ္ျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဘုရားေလာင္း၏ ဇာတ္နိပါတ္မ်ားကို ေလ့လာႀကည့္ပါက ဘုရားေလာင္းသည္ ဘုရားမျဖစ္ခင္ ဘ၀ေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာကို ပုထုစဥ္ လူ၊ နတ္၊ တိရိစာၦန္မ်ားအျဖစ္ ျဖတ္သန္းခဲ့ရာ၌ ကံငါးပါးအနက္ တျခားကံေလးပါးကိုသာ က်ဴးလြန္ခဲ့ဖူးၿပီး မုသား၀ါဒကံကို ဘ၀အဆက္ဆက္တြင္ တခါမွ မက်ဴးလြန္ခဲ့ဟု ေလ့လာသိရွိ ရပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ မုသား၀ါဒကံကို က်ဴးလြန္ျခင္းသည္ အမွန္တရားကို ဆန္႔က်င္ဘက္ လုပ္လိုက္ျခင္း ျဖစ္၍ သစၥာတရားႏွင့္ လြဲေခ်ာ္ေနေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ ျမတ္စြာဘုရားေလာင္းသည္ ဘ၀တခုခုမွာ မုသား၀ါဒကို က်ဴးလြန္မိပါက သစၥာေလးပါး ျမတ္တရားကို ပိုင္းျခားေ၀ဖန္ သံုးသပ္ႏုိင္ၿပီး အလံုးစံုကို သိေတာ္မူသည့္ ဗုဒၶအျဖစ္ကို ရရွိခဲ့မည္ မဟုတ္သည္မွာ ေသခ်ာေလာက္ပါသည္။ ဤသာဓကကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ လိမ္လည္သူမ်ားသည္ မည္သည့္အခါမွ အမွန္တရားႏွင့္ ၾကံဳေတြ႔ခြင့္ ရႏိုင္မည္မဟုတ္သလို သူေတာ္ေကာင္း တရားမ်ားႏွင့္လည္း လြဲေခ်ာ္၍ ေနၾကမည္သာ ျဖစ္သည္။

လိမ္ျခင္းကို ျပဳျပင္ႏိုင္ပါက တျခားကံငါးပါးကို လိုက္နာရန္ ခက္ေတာ့မည္မဟုတ္ပါ။ လိမ္ျခင္းကို အက်င့္ရကာ ယဥ္ပါးေနၾကၿပီး ထမင္းစားေရေသာက္ အလုပ္ႏွင့္ လူလူခ်င္း ေန႔စဥ္ဘ၀ ဆက္ခံေရးမွာ မပါမေနရ ျဖစ္ေနသည့္ အေျခအေနကို လူတိုင္းလူတိုင္း ျပဳျပင္သင့္ပါသည္။ လိမ္ျခင္းကို အက်င့္ပါေနေသာေၾကာင့္ ေရွာင္အပ္သည့္ ေစာင့္စည္းလိုက္နာစရာ သီလတခုအျဖစ္ သတ္မွတ္ရန္ ေမ့ေလ်ာ့ေနၾကၿပီး ေန႔စဥ္ဘ၀မွာ ျပဳမူက်င့္ၾကံရမည့္ ပံုမွန္ အမူအက်င့္ တခုလို ျဖစ္ေနၿပီး မလိမ္သူ အနည္းစုက ပံုမွန္မဟုတ္သူမ်ား အျဖစ္ ေရာက္ေနသည့္ အေျခအေနကို ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာလူမႈ အသိုင္းအ၀ိုင္းတြင္ အျမန္ဆံုးျပဳျပင္သင့္ပါသည္။ လူလူခ်င္း လိမ္လည္ လွည့္ျဖားျခင္း ကင္းေ၀းၾကပါေစ။ ။

Monday, April 27, 2009

အေဟာင္းစိစစ္ အသစ္ရွာေဖြ


ႏြားမတစ္ေယာက္သည္ မိမိ က်က္စားေနက် စားက်က္နယ္ေျမမွ လြန္၍ အျခား စားက်က္နယ္ေျမသုိ႔ ကူးသြား၏။ "ငါသည္ မေရာက္ဖူး ေသးေသာ ေနရာသုိ႔ ေရာက္ရပါမူ ေကာင္းေလစြ၊ မစားဖူး ေသးေသာ ျမက္မ်ားကုိ စားရမူ ေကာင္းေလစြ၊ မေသာက္ဖူး ေသးေသာ ေရအုိင္ ေရကန္တုိ႔၌ ေသာက္ရပါမူ ေကာင္းေလစြ" ဟူ၍ ႏြားမ စိတ္ကူး ႀကံစည္မိ၏။ ထုိႏြားမသည္ နယ္ေျမကုိ မကၽြမ္းက်င္၊ ခရီးလမ္း ကိုလည္း မကၽြမ္းက်င္ေပ။

ခ်ိဳင့္၀ွမ္း ကုန္းျမင့္ မညီညြတ္သည့္ အရပ္၌ ေရွ႕ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းကုိ မည္သုိ႔ အခုိင္အမာ စဲြၿမဲ၍ ေနာက္ေျခ ႏွစ္ေခ်ာင္းကုိ မည္သုိ႔ လွမ္းၾကြ ရမည္ဟူေသာ ေဒသအလုိက္ သြားလာမႈကုိလည္း ထုိႏြားမ မသိတတ္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ထုိႏြားမသည္ စားက်က္သစ္ နယ္ေျမသုိ႔လည္း မေရာက္ႏုိင္။ စားက်က္ေဟာင္း နယ္ေျမသုိ႔လည္း ျပန္မေရာက္ႏုိင္။ မ်က္စိလည္ လမ္းမွားကာ ဆင္းရဲ ပင္ပန္းရေလ၏။

ဤေလာက၌ အခ်ိဳ႕ေသာ သူတုိ႔သည္ မိမိရရွိ ထားၿပီးျဖစ္ေသာ ေကာင္းက်ိဳး ခ်မ္းသာထက္ ပုိလြန္၍ တစ္ဆင့္တက္ကာ အလုိရွိ၏။ ထုိသူတုိ႔သည္ ရရွိထားၿပီး ျဖစ္ေသာ လက္ရွိ အေျခအေနႏွင့္ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာကုိ မယုိယြင္းေစဘဲ ခုိင္ၿမဲေအာင္ ေဆာက္တည္ ထိန္းသိမ္းႏုိင္စြမ္း မရွိျငားအံ့၊ လက္ရွိထက္ တစ္ဆင့္ ပိုလြန္ေသာ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာကုိ ရရွိႏုိင္ေၾကာင္း နည္းလမ္း ေကာင္းကုိလည္း သိျမင္ကၽြမ္းက်င္မႈ မရွိျငားအံ့။ ထုိသူတုိ႔၏ အလုိဆႏၵသည္ ပ်က္စီးရေပလိမ့္မည္။ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာ အသစ္ကုိလည္း ရမည္မဟုတ္။ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာ အေဟာင္း သည္လည္း ယုိယြင္း ဆုတ္ယုတ္မည္သာ ျဖစ္၏။

( န၀ကနိပါတ္၊ မဟာ၀ဂ္၊ ဂါ၀ီဥပမာသုတ္ )

Saturday, April 11, 2009

သာသနာ ႏွင့္ အဆံုးအမ


ဘာသာေရး႐ႈေထာင့္က ၾကည့္လုိက္လွ်င္ ဗုဒၶ၏ " အဆံုးအမ " မွန္သမွ်ကုိ " သာသနာ " ဟု ေခၚၾကသည္။ သာသနာသည္ ပရိယတိၱ သာသနာ၊ ပဋိပတၱိ သာသနာ၊ ပဋိေ၀ဓ သာသနာ ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ သီလ သာသနာ၊ သမာဓိ သာသနာ၊ ပညာ သာသနာ ဟူ၍လည္းေကာင္း အသီးသီး ေခၚၾက ပါသည္။

ဗုဒၶ၏ အဆံုးအမ မွန္သမွ်သည္ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ အဆံုးအမ ျခည္းသာျဖစ္ၾကသည္။ " သာသနာ " ၏ အနက္အဓိပၸာယ္ အျပည့္အစံုကုိ " ေနတၱိအ႒ကထာ " တြင္ " ဒိ႒ဓမၼိက သမၸရာယိက ယထာရဟံ သေတၱ သာသတိ ၀ိေနတိ ဧေတနာတိ သာသနံ " ဟူ၍ ဖြင့္ျပထားသည္ကုိ ေတြ႕ရသည္။

အနက္အဓိပၸာယ္မွာ ..
" မ်က္ေမွာက္ အက်ိဳးစီးပြား၊ တမလြန္ အက်ိဳးစီးပြား ႏွင့္ ဘ၀သံသရာ မွ လြတ္ေျမာက္ေစေသာ ေလာကုတၱရာ အက်ိဳးစီးပြား တုိ႔ႏွင့္ ထုိက္သည့္ အားေလ်ာ္စြာ သတၱ၀ါတုိ႔ကုိ ဆံုးမေၾကာင္း တရားစကား မွန္သမွ်ကုိ သာသနာ " ဟုေခၚေၾကာင္း ေတြ႕ရပါသည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ " သာသနာ " ဟူေသာ ပါဠိေ၀ါဟာရကုိ ေလ့လာ သံုးသပ္ၾကည့္ပါလွ်င္ သတၱ၀ါေ၀ေနယ်တုိ႔ အတြက္ မ်က္ေမွာက္ အက်ိဳးစီးပြား တမလြန္ အက်ိဳးစီးပြား သာမက ဘ၀သံသရာမွ လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္း ေလာကုတၱရာ အက်ိဳးစီးပြားကုိလည္း ေပးစြမ္းႏုိင္ေၾကာင္း ေတြ႕ရပါမည္။ အဆုိပါ အက်ဳိးစီးပြားမ်ား ကင္းဆိတ္ခဲ့ပါလွ်င္ " သာသနာ " ဟူေသာ ေ၀ါဟာရကုိ မည္သည့္ ဘာသာကပဲ ယူသံုးယူသံုး အဓိပၸာယ္ ေလးနက္မႈ မရွိႏိုင္ေခ်။ အလြယ္တကူ ေခ်းငွားယူထားေသာ စကားလံုးဟုသာ ဆုိထိုက္ေတာ့သည္။

Saturday, April 4, 2009

ကုိးပါးဂုဏ္ေတာ္ရွိပူေဇာ္၍

အရဟံ

  • လူနတ္ျဗဟၼာ ၊ သတၱ၀ါတို႔
  • ထူးစြာအမ်ား ၊ ပူေဇာ္ထားအပ္
  • တရားျမတ္ေၾကာင့္
  • အရဟံ မည္ထုိက္ပါေပသည္။
သမၼာသဗၺဳေဒၶါ
  • လံုးစံုအေၾကာင္း ၊ တရားေပါင္း၏
  • အၾကြင္းမရွိ ၊ သိေတာ္မူေၾကာင္း
  • အေၾကာင္းေၾကာင့္ပင္
  • သမၼာသမၺဳေဒၶါ မည္ထုိက္ပါေပသည္။
၀ိဇၨာစရဏ သမၸေႏၷာ
  • ၀ိဇၨာသံုးပါး ၊ ရွစ္ပါး၀ိဇၨာ
  • စရဏာတစ္ဆယ့္ငါး
  • ျပည့္စံုျငားေၾကာင့္
  • ၀ိဇၨာစရဏ သမၸေႏၷာ
  • မည္ထုိက္ပါေပသည္။
သုဂေတာ
  • ေကာင္းေသာစကား ၊ ဆုိအပ္ျငားသည့္
  • ဘုရားစင္စစ္ ၊ ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ပင္
  • သုဂေတာ မည္ထုိက္ပါေပသည္။
ေလာက၀ိဒူ
  • သတၱေလာက ၊ သခၤါရႏွင့္
  • ၾသကာသေလာက ၊ သံုးပါးမကကုိ
  • ဖြင့္ဆုိရွင္းျပ ၊ သိေနမႈေၾကာင့္
  • ေလာက၀ိဒူ မည္ထုိက္ပါေပသည္။
အႏုတၱေရာပုရိႆဓမၼသာရထိ
  • လူနတ္ျဗဟၼာ ၊ သတၱ၀ါအေရး
  • ယဥ္ေက်းေစတတ္ ၊ ဂုဏ္ထူးျမတ္ေၾကာင့္
  • အႏုတၱေရာပုရိႆဓမၼသာရတၳိ
  • မည္ထုိက္ပါေပ၏
သတၱာေဒ၀မႏုႆာနံ
  • လူနတ္ျဗဟၼာ သတၱ၀ါတုိ႔၏
  • ဆရာျဖစ္ဘိမူ ၊ အေၾကာင္းတူစြာ
  • သတၱာေဒ၀မႏုႆာနံ
  • မည္ထုိက္ပါေပ၏
ဗုေဒၶါ
  • သစၥာေလးပါး ၊ ျမတ္တရားသိ
  • အေၾကာင္းျငိ၍
  • ဗုေဒၶါ မည္ထုိက္ပါေပ၏
ဘဂ၀ါ
  • ဘုန္းေတာ္အနႏၱ ၊ ဥာဏ္ေတာ္အနႏၱ
  • ရွိျခင္းကပင္လွ်င္ ၊ ရွင္ပင္ျမတ္မဟာ
  • ဘဂ၀ါ မည္ထုိက္ပါေပ သည္တကား
  • ဘဂ၀ါ ရွိခုိးခ်ီထိက္ပါေပ သည္တကား
  • ဘဂ၀ါ ရုိက်ိဳးပူေဇာ္ထုိက္ ပါေပ သည္တကား ။ ။
( မင္းနရိႏၵာ )

Wednesday, April 1, 2009

တူရင္းေတာင္ေစတီ


တူရင္းေတာင္ေစတီေတာ္

တူရင္းေတာင္ေစတီ ကုိ ေအဒီ ၁၀၅၉ တြင္ အေနာ္ရထာမင္း တည္ခဲ့သည္။ အေနာ္ရထာမင္းသည္ သီဟုိဠ္ (ယခု သီရိလကၤာ) ဘုရင္ ၀ိဇယဘာဟု(၁) ဆက္သလုိက္ေသာ စြယ္ေတာ္ကုိ ထပ္မံ ပြား၍ တူရင္းေတာင္ထိပ္ တြင္ ေစတီတည္ကာ စြယ္ေတာ္ပြားကုိ ဌာပနာ ခဲ့သည္။

တူရင္းေတာင္ေစတီ ကုိ ေအာက္ေျခ အုတ္ခံုခံ၍ အုတ္ခံုမ်က္ႏွာစာ တြင္ ဆင္ရုပ္ (၃၂)ရုပ္ကုိ အရပ္မ်က္ႏွာ အလုိက္ အခ်ိဳးက် ျပဳလုပ္ထားသည္။ အုတ္ခံု အထက္တြင္ ရွစ္ေျမွာင့္ ပစၥယာအထက္တြင္ ေဖာင္းရစ္ႏွင့္ မုိးေလွ်ာမ်ား၊ ပုျပတ္ေသာ ေခါင္းေလာင္းပံု၊ ေခါင္းေလာင္းပံုတြင္ စိန္ေတာင္ မ်ားပါသည့္ ရင္စည္း၊ ေသးသြယ္ ခၽြန္တက္သြားသည့္ ေဖာင္းရစ္ တစ္လွည့္၊ မုိးေလွ်ာ တစ္လွည့္၊ အထြတ္၊ ၾကာေမွာက္၊ ရႊဲလံုး၊ ၾကာလန္၊ ငွက္ေပ်ာဖူး ႏွင့္ ထီးတုိ႔ျဖင့္ အဆင့္ဆင့္ တည္ထားသည္။

တူရင္းေတာင္ေစတီ ကုိ ေခတ္အဆက္ဆက္ ေစတနာရွင္ မ်ားက ျပဳျပင္မြမ္းမံခဲ့ၾက သျဖင့္ ေစတီအသစ္သဖြယ္ ျဖစ္ေနသည္။

အေနာ္ရထာမင္းႀကီး တည္ထားကုိးကြယ္ေတာ္မူခဲ့ေသာ စြယ္ေတာ္ျမတ္ေလးဆူ



( ဦးေမာင္ေမာင္ (ရန္ကုန္တကၠသုိလ္) ၏ ပုဂံေစတီပုထုိးမ်ား )

Tuesday, March 31, 2009

ဂူေျပာက္ (ဗုိလ္ခ်ဳိမိဂူေျပာက္)



ဗုိလ္ခ်ဳိမိ ဂူေျပာက္သည္ မဟာေဗာဓိပံု ကြမ္းေတာင္ ေပါက္လုိဏ္ ႏွစ္ဆင့္ဘုရားျဖစ္ၿပီး ခရစ္ (၁၃)ရာစုႏွစ္က တည္ခဲ့သည္။ ၿဗိတိသွ်တုိ႔က ၁၈၈၅ ခုႏွစ္တြင္ အထက္ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ သိမ္းပိုက္ၿပီးေနာက္ ျမန္မာ တုိင္းရင္းသားမ်ားက အဂၤလိပ္တုိ႔အား ဆန္႔က်င္ ေတာ္လွန္ တုိက္ခုိက္ခဲ့ရာ ပုဂံမွ ဗုိလ္ခ်ဳိသည္ ထင္ရွားေသာ နယ္ခ်ဲ႕ ေတာ္လွန္ေရး ေခါင္းေဆာင္ တစ္ဦး ျဖစ္သည္။ ၁၈၉၆ တြင္ သီရိပစၥယာရွိ ဂူေျပာက္အတြင္း အဂၤလိပ္တုိ႔က ဗိုလ္ခ်ိဳအား ဖမ္းဆီးရမိခဲ့သည့္ အတြက္ ဗုိလ္ခ်ဳိမိ ဂူေျပာက္ဟု အမည္တြင္ခဲ့သည္။

ဗုိလ္ခ်ဳိမိဂူေျပာက္ ဘုရားတြင္ နံရံေဆးေရး ပန္းခ်ီမ်ားႏွင့္ အဂၤေတ ပန္းေတာ့လက္ရာမ်ား ရွိသည္။ ၾကက္တငို အ၀ုိင္းဈ ေထာင့္ေဘာင္ပန္း ႏွင့္ စက္၀ုိင္းအတြင္းမွ ပန္းကြက္အလွမ်ား နံရံတြင္ ေဘာင္ခတ္ ထားသည့္ သစ္ရြက္ပံု ပန္းတန္း၊ စိန္ကြက္ပံုနံရံ ပန္းခ်ီမ်ားႏွင့္ ေခတ္ေႏွာင္းပိုင္းတြင္ ေရးဆဲြထားသည့္ ေလွပံုမ်ား ရွိသည္။

ဗုိလ္ခ်ဳိမိဂူေျပာက္၏ မဟာေဗာဓိ ကြမ္းေတာင္မွ ေလးေထာင့္ကြက္ အတြင္း ရုပ္ပံုပါသည့္အ၀ုိင္း ကြက္ပံု ေဖာ္ထားသည့္ အဂၤေတ ပန္းေတာ့လက္ရာမ်ား၊ အ၀င္မုခ္မွ ရာမ လက္ညိွဳးပံု တံကဲပန္း၊ တုိင္ဖံုးပန္း၊ တုိင္ေအာက္ခံ အုိးမွ အဂၤေတပန္းႏွင့္ အရုပ္မ်ား ခ်င္မိတ္တုိးတန္းမွ အဂၤေတပန္းမ်ား ကုိ ေလ့လာႏုိင္သည္။

ဦးေမာင္ေမာင္ (ရန္ကုန္တကၠသိုလ္) ၏ ပုဂံေစတီပုထုိးမ်ား

Sunday, March 29, 2009

ရဟန္းမဟုတ္ေၾကာင္း ေလးမ်ိဳး

တစ္ရံေရာအခါ ရဟန္းတုိ႔သည္ ခရီးသြားၾကကုန္၏။ ထုိခရီးသြား ရဟန္းတုိ႔အထဲ၌ ပဥၥင္းျဖစ္စ ဟန္းတစ္ပါးလည္း ပါ၀င္သည္။ ထုိပဥၥင္းသစ္သည္ အေဖာ္ရဟန္းတို႔၏ ေနာက္၌ တစ္ပါးတည္း ကဲြက်န္ရစ္ ခဲ့ေလ၏။ လမ္းခရီး ၾကား၌ ထုိရဟန္းသစ္၏ မယားေဟာင္းႏွင့္ ေတြ႕ဆံုေလသည္။ ထုိအခါ မယားေဟာင္းက " ေၾသာ္- သင္သည္ ရဟန္းျပဳလုိက္သလား " ဟုေမးသျဖင့္ " အင္း- ဟုတ္ေပ၏။ ယခု ငါ ရဟန္းျပဳလုိက္ေပၿပီ " ဟု ျပန္ေျပာေလသည္။ မယားေဟာင္းက " ေၾသာ္- ဤသုိ႔ျဖစ္လွ်င္ ေျပာရဦးမည္၊ ရဟန္းဆုိသည္မွာ ေမထုန္အမႈကုိ ရႏုိင္ခဲ့လွ၏။ ယခု သင္သည္ ေမထုန္မွီ၀ဲပါ၊ လာပါ " ဟု ဖိတ္ေခၚေလ၏။ ဤသုိ႔ျဖင့္ ရဟန္းသစ္သည္ မယားေဟာင္းႏွင့္အတူ ေမထုန္ျပဳက်င့္ ၿပီးမွ ခရီးဆက္ေလ၏။

အေဖာ္ရဟုန္းမ်ားသည္ အခ်ိန္ၾကာျမင့္မွ ေရာက္ရွိလာေသာ ထုိရဟန္းသစ္အား "အဘယ္ေၾကာင့္ ယခုေလာက္ ၾကာျမင့္မွ ေရာက္လာသနည္း " ဟုေမးျမန္း ေလသည္။ ရဟန္းသစ္သည္ မယားေဟာင္းႏွင့္ ေတြ႕ဆံုျခင္း၊ ေမထုန္ျဖင့္ ဖိတ္ၾကားျခင္း၊ ေမထုန္မွီ၀ဲျခင္း အေၾကာင္းစံုကို ျပန္လည္ေျပာၾကား ေလ၏။ ထုိအခါ ရဟန္းတုိ႔သည္ ရဟန္းသစ္၏ ေမထုန္မွီ၀ဲျခင္း ကိစၥအေၾကာင္းစံုကုိ ဗုဒၶျမတ္စြာအား ေလွ်ာက္ၾကား ၾကေလ၏။ ဤတြင္ ဗုဒၶသည္ သာသနာ့၀န္ထမ္း ရဟန္းမ်ား အတြက္ အထူး ေစာင့္ထိန္း ေဆာက္တည္ရမည့္ ၀ိနည္းက်င့္၀တ္ ေလးမ်ိဳးကုိ ေဟာၾကားေတာ္မူ၏။

(၁) ေမထုန္မျပဳရ
  • ရဟန္းတုိ႔သည္ ပဥၥင္းအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ၿပီးေသာ ရဟန္းသည္ ေမထုန္အမႈကုိ မျပဳရ၊ လူမိန္းမကုိ မဆုိထားဘိ၊ တိရစၦာန္မ ကုိလည္း ေမထုန္မျပဳရ။ အကယ္၍ ျပဳျငားအံ့၊ ထုိသူသည္ ရဟန္း မဟုတ္ေတာ့ေပ၊ ရဟန္းေကာင္းတုိ႔ႏွင့္ ဆက္ဆံေရာေႏွာခြင့္ မရွိေတာ့ေပ။ (ပါရာဇိက က်ေလၿပီ) ဥပမာအားျဖင့္ ဦးေခါင္း ျပတ္ၿပီးေသာ ေယာက္်ားသည္ ထုိဦးေခါင္းႏွင့္ ကိုယ္ကုိ ျပန္၍ ထိစပ္ေသာ္လည္း တစ္ဖန္ အသက္ရွင္ျခင္း မရွိႏိုင္ သကဲ့သုိ႔တည္း။

(၂) မခုိးရ
  • ရဟန္းတုိ႔၊ ပဥၥင္းအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ၿပီးေသာ ရဟန္းသည္ ပိုင္ရွင္မေပးေသာ သူတစ္ပါး၏ ဥစၥာကုိ ခုိးယူလုိေသာစိတ္ျဖင့္ မခုိးယူရ၊ ၀ါးျခမ္းစိတ္ ကဲ့သုိ႔ေသာ အေသးအဖဲြ ပစၥည္းကုိပင္လွ်င္ မခုိးယူရ။ အၾကင္ရဟန္းသည္ အသျပတစ္မတ္၊ တစ္မတ္ထက္ အလြန္ကုိျဖစ္ေစ၊ တစ္မတ္ ထုိက္တန္ေသာ ပစၥည္းႏွင့္ တစ္မတ္ထက္ အလြန္ ထုိက္ေသာ ပစၥည္းကုိ ျဖစ္ေစ ခုိးယူျငားအံ့ ထုိသူသည္ ရဟန္းမဟုတ္ေတာ့ေပ။ ရဟန္းေကာင္းတုိ႔ႏွင့္ ဆက္ဆံေရာေႏွာခြင့္ မရွိေတာ့ေပ။ (ပါရာဇိက က်ေလၿပီ)

(၃) မသတ္ျဖတ္ရ
  • ရဟန္းအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ရွိၿပီးေသာ ရဟန္းသည္ ေသေစလုိေသာ ေစတနာျဖင့္ သတၱ၀ါတုိ႔ကုိ မသတ္ျဖတ္ရ၊ ပိုးရြ ျခပုန္းမွ် ကုိပင္လဆင္ မသတ္ျဖတ္ရ။ အၾကင္ရဟန္းသည္ လူသတၱ၀ါတုိ႔ကုိ သတ္ျဖတ္ျငားအံ့၊ ထုိသူသည္ ရဟန္းမဟုတ္ေတာ့ေပ၊ ရဟန္းေကာင္း တုိ႔ႏွင့္ ဆက္ဆံေရာေႏွာခြင့္ မရွိေတာ့ေပ။ (ပါရာဇိက က်ေလၿပီ)

(၄) တရားျဖင့္ မၾကြား၀ါရ
  • ရဟန္းတုိ႔၊ ပဥၥင္းအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ရွိၿပီးေသာ ရဟန္းသည္ လူတုိ႔၏ ကုသုိလ္ ကမၼပထတရားထက္ လြန္ျမတ္ေသာ စ်ာဥ္ မဂ္ဖုိလ္ တရားကုိ မိမိ၌ ရရွိသည္ဟာ မေျပာဆုိရ၊ မိမိသည္ ဆိတ္ၿငိမ္ရာ အရပ္၌သာ ေမြ႕ေလ်ာ္သည္၊ အဘယ္တရားကုိ အားထုတ္ေနသည္ ဟူ၍ပင္ မေျပာဆုိရ၊ အၾကည္ညိဳ ခံလုိျခင္း၊ လာဘ္လာဘ ရလုိျခင္း၊ ၀ါၾကြားလုိျခင္းျဖင့္ မေျပာဆုိရေပ။ အၾကင္ရဟန္းသည္ မမွန္ကန္ေသာ အလုိဆုိးျဖင့္ မိမိ၌ တကယ္မရွိေသာ စ်ာဥ္ မဂ္ဖုိလ္ တရားကုိ ၀ါၾကြားေျပာဆုိ ျငားအံ့၊ ထုိသူသည္ ရဟန္းမဟုတ္ ေတာ့ေပ။ ရဟန္းေကာင္း တုိ႔ႏွင့္ ဆက္ဆံေရာေႏွာခြင့္ မရွိေတာ့ေပ။ (ပါရာဇိက က်ေလၿပီ)

ဥပမာအားျဖင့္ လည္ဆစ္ၿပတ္ၿပီးေသာ ထန္းပင္သည္ တစ္ဖန္ျပန္၍ စည္ပင္ႀကီးပြားျခင္း မျဖစ္ႏုိင္ သကဲ့သုိ႔တည္း

( ၀ိနည္းမဟာ၀ဂ္ပါဠိေတာ္၊ မဟာခႏၶက )
( ေလးၿမိဳင္ ၏ ဗုဒၶ၏ ဥပမာတစ္ေထာင္ )

Followers

Labels

Comments